09 december 2014

Mary Ann Mobley


77, Beverly Hills, 9 december, borstkanker

Amerikaans schoonheidskoningin en film- en televisieactrice. Eerste Miss America uit Mississippi (1959). Tekende een contract bij MGM, dat haar vooral liet optreden in tv-series, Filmdebuut als ster (tegenover Nancy Sinatra) van de beach party film Get Yourself a College Girl (Sidney Miller, 1964). Daarna in twee Elvis-vehikels, met een kleinere rol in Girl Happy (Boris Sagal, 1965) en als belangrijkste tegenspeelster in Harum Scarum (Gene Nelson, 1965).
Daarna in de gangsterfilm Young Dillinger (Terry Morse, 1965), tegenover Jerry Lewis en Janet Leigh in Three on a Couch (Lewis, 1965), The King’s Pirate (Don Weis, 1967) en in de komedie For Singles Only (Arthur Dreifuss, 1968). Heel veel tv-werk. Getuige in de documentaire The Definitive Elvis: The Hollywood Years Part II 1962-1969 (Eduardo Eguia Dibildox, 2002). Weduwe van acteur Gary Collins.

26 november 2014

Sabah


87, Beiroet, 26 november, na een lange ziekte

Libanees zangeres en actrice, pseudoniem van Jeanette Gergis al-Feghali, ook wel Sabah Fighali. Een van de grote diva’s van de Arabische popmuziek en filmindustrie, die ook optrad in de Olympia (Parijs) en Carnegie Hall (New York). Afkomstig uit christelijke familie. Had verschillende bijnamen, waarvan al Shahroura (het zangvogeltje) de bekendste was. Een televisiefilm over haar leven, Al Shahroura (met Carole Samaha in de titelrol; 2011), trok tijdens de ramadan vele miljoenen kijkers. Trad vanaf haar elfde op in meer dan 100, veelal Egyptische films, te beginnen met El sa’a saba/The Clock Strikes Seven (Togo Mizrahi, 1938). Eerste grote sterrol in El-qalb lou wahid/The Heart Has Reasons (Henry Barakat, 1945) als het personage Sabah (‘ochtend’ ) dat haar naam zou blijven. Een kleine greep uit de bekendste films: El Ataba el khadra/Ataba Square (Fatin Abdel Wahab, 1959), El rajul el thani/My Second Husband (Ezzel Dine Zulficar, 1960), Gouzi marat/Jaoz marti/My Wife’s Husband (Niazi Mostafa, 1961), El aydi el naema./Soft Hands (tegenover Maryam Fakhr al Din; Mahmoud Zulfikar, 1964),
  Nar eshawk/Nar al Souq/The Fire of Belonging (tegenover haar dochter Houweida; Muhammed Salem, 1970) en Laila baka feha el Qamar (Ahmed Yehia, 1980). Laatste rol: een cameo in de Libanese film Bosta (Philippe Aractingi, 2005). Acht huwelijken, waarvan er een slechts drie dagen duurde (1967), met haar grote liefde, acteur Roshdy Abaza. 

14 november 2014

Glen A. Larson


77, Santa Monica, 14 november, slokdarmkanker

Amerikaans televisieproducent. Bedenker, producent en vaak ook schrijver van groot aantal populaire series. Omdat die vaak afgeleid waren van bioscoophits (zonder bronvermelding), verwierf hij hier en daar de bijnaam ‘ Glen Larceny’. Een van de opmerkelijkste producties was wel de serie Battlestar Galactica (1978-79) en het vervolg Galactica 1980, een mormoonse variant op thema’s uit Star Wars. In Europa verschenen compilatieversies in de bioscoop, als Battlestar Galactica (gebaseerd op de pilot; Richard A. Colla, 1979) en Mission Galactica: The Cylon Attack (Christian I. Nyby II en Vince Edwards, 1979), net als van zijn serie Buck Rogers in the 25th Century (Daniel Haller, 1979). Andere bekende door Larson geproduceerde series zijn Alias Smith and Jones (vrij naar Butch Cassidy and the Sundance Kid; 1971-72), McCloud (vrij naar Coogan’s Bluff; 1970-77), Knight Rider (1982-86), en Magnum, P.I. (1980-88). Begon zijn loopbaan in 1956 als lid van de zanggroep The Four Preps. Lid van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen (mormoon).

12 november 2014

Warren Clarke


67, Londen, 12 november, na een korte ziekte

Engels acteur, eigenlijk Alan Clarke. Robuust acteur met Noord-Engels accent, geboren in Lancashire en opgegroeid in Manchester. Werkte vooral veel voor televisie, met name als de bokkige rechercheur Andy Dalziel in de serie Dalziel and Pascoe (1996-2007). Ook vaak als Oost-Europeaan. Eerste grote bekendheid als Dim, de dikkige adjudant van Malcolm McDowell in A Clockwork Orange (Stanley Kubrick, 1971).
Filmdebuut in The Virgin Soldiers/Man worden in Malakka (John Dexter, 1969). Ook in films als Antony and Cleopatra (Charlton Heston, 1972), O Lucky Man! (Lindsay Anderson, 1973), The Great Riviera Bank Robbery (Francis Megahy, 1979), Hawk the Slayer (Terry Marcel, 1980), de biografie van paus Johannes Paulus II From a Far Country (Krzysztof Zanussi, 1981), de bioscoopversie van de tv-serie Masada (Boris Sagal, 1981), Firefox (Clint Eastwood, 1982), Enigma (Jeannot Szwarc, 1983), Lassiter (Roger Young, 1984), als kolonel Von Horst in Top Secret! (David Zucker, Jim Abrahams en Jerry Zucker, 1984), het Deense De flyvende djævle/Flying Devils (Anders Refn, 1985), de megaflop Ishtar (Elaine May, 1987), Crusoe (Caleb Deschanel, 1988), I.D. (Philip Davis, 1995), Greenfingers (Joel Hershman, 2000), Blow Dry (Paddy Breathnach, 2001) en Arthur’s Dyke (Gerry Poulson, 2001). Op tv onder veel meer in Coronation Street (1965-68), The Onedin Line (1978), The Jewel in the Crown (1984) en The House of Windsor (1994).

09 november 2014

Jacques Saulnier


86, Parijs, 9 november, natuurlijke dood
Frans decorontwerper. Wekte zes decennia samen met regisseur Alain Resnais, te beginnen met zijn zelfstandig debuut als chef-decorontwerper, de klassieker L’année dernière à Marienbad (1961), waarin de labyrintische locaties en decors bijna de hoofdrol vertolken. Won drie Césars, voor Providence (Resnais, 1977), Un amour de Swann (Volker Schlöndorff, 1984) en Smoking/No Smoking (Resnais, 1993).
Nog zeven andere César-nominaties voor decors: I…comme Icare (Henri Verneuil, 1979), Mon oncle d’ Amérique (Resnais, 1980), La vie est un roman (Resnais, 1983), Mélo (Resnais, 1986), On connaît la chanson (Resnais, 1997), Pas sur la bouche (Resnais, 2003) en Coeurs (Resnais, 2006). Opgeleid aan de filmschool IDHEC en assistent van de legendarische filmontwerper Alexandre Trauner. Werkte aanvankelijk samen met Bernard Evein aan films als Les cousins (Claude Chabrol, 1958) en À double tour (Chabrol, 1959). Belangrijkste overige titels: Le farceur (Philippe de Broca, 1961), La morte-saison des amours (Pierre Kast, 1961), Vu du pont/A View from the Bridge (Sidney Lumet, 1962), L’éducation sentimentale (Alexandre Astruc, 1962), Landru (Chabrol, 1963), Muriel ou le temps d’un retour (Resnais, 1963), What’s New Pussycat? (Clive Donner, 1965), La vie de château (Jean-Paul Rappeneau, 1966), La guerre est finie (Resnais, 1966), Mademoiselle (Tony Richardson, 1966),
Le voleur (Louis Malle, 1967), Ho! (Robert Enrico, 1968), La prisonnière (Henri-Georges Clouzot, 1968), Le clan des Siciliens (Verneuil, 1969), La horse (Pierre Granier-Deferre, 1970), Le chat  (Granier-Deferre, 1971), La veuve Couderc (Granier-Deferre, 1971), Le casse (Verneuil, 1971), Le fils (Granier-Deferre, 1973), Le serpent (Verneuil, 1973), Le train (Granier-Deferre, 1974), Stavisky… (Resnais, 1974), French Connection II (John Frankenheimer, 1975), Va voir maman, papa travaille (François Leterrier, 1978), Chanel Solitaire (George Kaczender, 1981), Mille milliards de dollars (Verneuil, 1982), L’amour à mort (Resnais, 1984), I Want to Go Home (Resnais, 1989), Les herbes folles (Resnais, 2009), Vous n’avez encore rien vu (Resnais. 2012) en Aimer, boire et chanter (Resnais, 2014).

05 november 2014

Manitas de Plata


93, Montpellier, 5 november, doodsoorzaak onbekend

Frans flamencogitarist en gelegenheidsacteur, pseudoniem (‘Handjes van Zilver’ ) van Ricardo Baliardo. Wereldster, bewonderd door Jean Cocteau en Pablo Picasso. Componeerde de muziek voor de documentaire Dali in New York (Jack Bond, 1965) en is ook te horen op de soundtracks van After Hours (Martin Scorsese, 1985) en I Love You (Marco Ferreri, 1986), alsmede die van de Alistair MacLean-verfilming Caravan to Vaccarès (Geoffrey Reeve, 1974), waarin De Plata ook een rolletje speelt. Ook verschijnt hij in beeld als zigeunergitarist in het Johnny Halliday-vehikel Johnny, d’où viens-tu? (Noël Howard, 1963) en in de pikante komedie Flash Love/Libertés sexuelles (Jean-Marie Pontiac alias Max Kalifa, 1968).

03 november 2014

Maryam Fakhr al Din


81, Kaïro, 3 november, complicaties van hersenoperatie

Egyptisch filmactrice, ook wel gespeld als Mariam Fakhreddine. Dochter van een in Saoedi-Arabië geboren Egyptische vader en een Hongaarse (christelijke) moeder. Zuster van acteur Youssef Fakhreddine. Ster van Egyptische cinema, vooral in de Nasser-periode, toen realistische films soms de traditionele melodrama’s in populariteit overtroffen. Debuut in Lailat gharam/Night of Love (Ahmed Badrakhan, 1951), laatste rol in de Canadees-Franse buikdansfilm Whatever Lola Wants (Nabil Ayouch, 2007).  Belangrijkste titels: Shaytan al-sahra/Desert Devil (Youssef Chahine, 1954), Ressalet gharam/The Love Message (Henry Barakat, 1954),  Rannet el-kholkhal/The Jingle of the Ankle Bracelet (Mahmoud Zulfikar, 1955), La anam/I Never Sleep/Sleepless (Salah Abouseif, 1957), Rudda kalbi/Back Again (top-billed; Ezzel Dine Zulficar, 1958), Nour el lail/Light in the Night (top-billed; Raymond Nassour, 1959), Malish gherak/I Have No One But You (Barakat, 1959), Hekayat hub/A Love Story (Helmy Halim, 1959), de komedie Elaydi el naema/Soft Hands (tegenover Sabah;  M. Zulfikar, 1964), Souq al-harim (top-billed; Youssef Marzouq, 1970), Al-asfour/The Sparrow (Chahine, 1972) en El noom fi el asal/Sleeping in Honey (Sherif Arafa en Ali Idrees, 1996). Gescheiden van regisseur en acteur Mahmoud Zulfikar.