16 juli 2015

Piet Geelhoed


71, Hilversum, 16 juli, doodsoorzaak onbekend

Nederlands radio- en televisiemaker en scenarioschrijver. Winnaar van de Gouden Cinekidleeuw (2005) wegens bijzondere verdiensten op het gebied van beeldcultuur voor kinderen werkte eerst 18 jaar voor de Jongerenafdeling van de AVRO-radio. Stapte in 1988 over naar de NOS (later NPS en NTR) als eindredacteur van het nieuwe educatieve jeugdprogramma Het Klokhuis, dat hij tot 2005 door moeilijke perioden heen loodste en dat nog steeds bestaat, als voorbeeld voor iedereen die naar vormen zoekt om iets leren en amusement met elkaar te verbinden. In 1998 won het programma de Ere Zilveren Nipkowschijf. Daarnaast was Geelhoed de vaste scenarioschrijver van kinderfilmer Karst van der Meulen, sinds die Geelhoed vroeg om testdialogen te schrijven voor Peter en de vliegende autobus (1976). Sindsdien schreef hij met regisseur Van der Meulen diens films Martijn en de magiër (1979), De Bende van Hiernaast (1980), Knokken voor twee (1982), Thomas en Senior op het spoor van Brute Berend (1985) en Kunst en Vliegwerk (1989). Ook tekenden ze samen voor de langere tv-versies in serievorm van de laatste twee films en de non-fictieserie Mijn idee. Oom van editor Peter Alderliesten.

06 juli 2015

Bea Meulman


66, Amsterdam, 6 juli, kanker

Nederlands actrice. Eindexamen toneelschool Arnhem 1973, daarna tot 1984 vast verbonden aan toneelgroep Theater. Colombina voor haar rol in Edward Bonds De gek (1978). Veel tv-rollen, in series als Vrouwenvleugel (1993-95), SamSam (1994-2003), als mevrouw Pardoes in Otje (Joram Lürsen en Simone van Dusseldorp, 1998) en als moeder van Victoria Koblenko in de aflevering Reflex (David Lammers, 2011) van de reeks single plays Van God los. Slechts enkele filmrollen: de korte film Assefeest (Ramón Gieling, 1982), De weg van het vlees (Gieling, 1985), Mama is boos! (Ruud van Hemert, 1986), Sinterklaas en het geheim van de Robijn (Martijn van Nellestijn, 2004) en als juf Frans in Hoe overleef ik…? (Nicole van Kilsdonk, 2008). Getrouwd met de oorspronkelijk Belgische acteur Arthur Boni.

02 juli 2015

Roy C. Bennett


96, New York, 2 juli, doodsoorzaak onbekend

Amerikaans songwriter, pseudoniem van Israel Brodsky. Vormde een duo met de in april van hetzelfde jaar overleden Sid Tepper. Zie aldaar voor informatie over hun werk.

21 juni 2015

Jan Paul Bresser


74, Den Haag, 21 juni, gevolgen progressieve hersenziekte

Nederlands kunstjournalist. Schreef over beeldende kunst, theater, film en literatuur voor Het Vaderland, Eindhovens Dagblad en daarna als toneelredacteur en chef kunst van de Volkskrant (1969-81) en als chef cultuur en wetenschap van Elsevier (1987-2001). Ook schreef hij columns voor de Haagsche Courant en was hij de laatste jaren cultuurredacteur bij de weekkrant Den Haag Centraal. Presentator van de wekelijkse talkshow De Kersentuin in de Koninklijke Schouwburg (2001-08). Werd vooral bekend door zijn televisiewerk voor de VARA, als eindredacteur van De Verbeelding (1981-85), de boekenprogramma’s Büchs Boeken (1985) en Büch (1985-86) en als verslaggever en eindredacteur van het door Ageeth Scherphuis gepresenteerde filmprogramma Uitkijk (1983-84). Publiceerde een neerslag van 40 jaar kunstjournalistiek onder de titel Jaren van Verbeelding (2002), de verhalenbundel Het verdriet van Eline  (2011) en postuum verschijnt de brievenroman Sara@Berkenhart.nl (2015). Getrouwd met collega-journalist Ineke Hillen.

19 juni 2015

James Salter


90, Sag Harbor NY, 19 juni, natuurlijke dood

Amerikaans (scenario)schrijver en regisseur, geboren als James Arnold Horowitz. Veranderde in de jaren 60 ook officieel zijn achternaam in het pseudoniem Salter. Op hoge leeftijd succesauteur van de roman All That Is (2013), na een lange loopbaan als vooral door andere schrijvers gewaardeerd romancier. Aanvankelijk vooral werkzaam als scenarioschrijver. Zo werd zijn script voor de documentaire Team Team Team (samen met regisseur Lane Slate, 1962) bekroond in Venetië en bewerkte hij het verhaal van Leonviola voor de in Cannes in competitie vertoonde speelfilm The Appointment (met Omar Sharif en Anouk Aimée; Sidney Lumet, 1969). Bekendste script was voor de allegorische sportfilm Downhill Racer (met Robert Redford en Gene Hackman; regiedebuut van Michael Ritchie, 1969).

Een ander speciaal voor Redford geschreven script werd niet gefilmd, maar vormde de basis voor zijn roman Solo Faces (1979). Wel schreef Salter nog de film Threshold (met Donald Sutherland; Richard Pearce, 1981). The Hunters (met Robert Mitchum en Robert Wagner; Dick Powell, 1958) was gebaseerd op Salters gelijknamige roman over zijn avonturen als oorlogspiloot.
Ook was Boys (met Winona Ryder; Stacy Cochran, 1996) gebaseerd op de novelle Twenty Minutes en de korte film Last Night (Sean Mewshaw, 2004) op een ander verhaal van Salter. In zijn Hollywoodperiode, die de schrijver later betreurde, regisseerde hij zelfs een lange speelfilm. Three (1969), geschreven door Irwin Shaw, speelt zich af in Italië en aan de Franse Rivièra en gaat over twee mannen die dingen naar de hand van een mysterieuze vrouw (Charlotte Rampling).

06 juni 2015

Pierre Brice


86, Parijs, 6 juni, longontsteking

Frans acteur, eigenlijk Pierre Louis baron de Bris. Speelde elf keer de rol van de tot het Christendom bekeerde indiaan Winnetou in de reeks in Kroatië opgenomen cevapciciwesterns naar de boeken van Karl May. Niet alleen in de Duitstalige wereld, maar in heel Europa waren de Winnetou-films een begrip en maakten een ster van de in Bretagne geboren ‘rode baron’. Na een militaire loopbaan als marineman in de Indo-Chinaoorlog en parachutist in de Algerijnse oorlog, ging hij rolletjes spelen in Franse, Italiaanse en Spaanse films. Zijn succes was kleiner dan dat van zijn sterk op hem lijkende goede vriend Alain Delon. Debuut tegenover Eddie Constantine in Ça va barder (John Berry, 1955). Daarna onder meer Le septième ciel (Raymond Bernard, 1958), Les tricheurs/Zondaars in spijkerbroek (Marcel Carné, 1958), Le miroir à deux faces (André Cayatte, 1958), I cosacchi (Viktor Tourjansky en Giorgio Rivalta alias Giorgio Venturini, 1960), Il rossetto/Lipstick/Gewaagd spel (top-billed; Damiano Damiani, 1960), I piaceri del sabato notte/Call Girls of Rome (Daniele d’Anza, 1960), het in Nederland gesitueerde Il mulino delle donne di pietra/Horror of the Stone Women (top-billed; Giorgio Ferroni, 1960), L’homme à femmes (Jacques-Gérard Cornu, 1960), La donna dei faraoni (Tourjansky, 1960), als Dionysus in Le baccanti (Ferroni, 1961), Akiko (Luigi Filippo d’Amico, 1961) en Douce violence (Max Pécas, 1962).
Met de film Los atracadores/The Robbers (top-billed; Rovira-Beleta, 1962) nam Brice deel aan de competitie in Berlijn, waar hij werd gespot door producent Horst Wendlandt, die zocht naar een vertolker van Winnetou voor zijn West-Duits-Joegoslavische coproductie Der Schatz im Silbersee/Schat in het Zilvermeer (Harald Reinl, 1962). Brice had zijn bedenkingen, want hij kon niet zo goed paardrijden en vond bovendien indianen doorgaans verliezers. Toch stemde hij toe en het werd de eerste van een reeks van elf, waarin hij het Apache-opperhoofd speelde: Winnetou – 1. Teil/Winnetou (Reinl, 1963), Old Shatterhand (Hugo Fregonese, 1964), Winnetou – 2. Teil/Winnetou: The Red Gentleman (Reinl, 1964), Unter Geiern/Winnetou in de Dodenvallei (Alfred Vohrer, 1964), Der Ölprinz/The Oil Prince (Harald Philipp, 1965), Winnetou – 3. Teil/Winnetou: The Last Shot (Reinl, 1965), Old Surehand (Vohrer, 1965), Winnetou und das Halbblut Apanatschi/Winnetou and the Crossbreed (Philipp, 1966), Winnetou und sein Freund Old Firehand/Winnetou and Old Firehand (Vohrer, 1966), en Winnetou und Shatterhand im Tal der Toten/The Valley of Death (Reinl, 1968).
Op tv verscheen Brice nog als Winnetou in de Franse tv-serie Winnetou le Mescalero (Marcel Camus, 1980) en in de tv-film Winnetous Rückkehr (Marijan D. David, 1998). Tot Brices overige filmwerk behoren rollen in Col ferro e col fuoco/Invasion 1700 (Fernando Cerchio, 1962), L’invincibile cavaliere mascherato/Robin Hood in der Stadt des Todes (top-billed; Umberto Lenzi, 1963), Zorro contro Maciste/Samson and the Slave Queen (top-billed; Lenzi, 1963), Die goldene Göttin vom Rio Beni/De blonde godin van Rio Beni (top-billed; Franz Eichhorn en Eugenio Martín, 1964), Schüsse im ¾ Takt (top-billed; Alfred Weidenmann, 1964), de paellawestern Die Hölle von Manitoba/Un ugar llamado Glory/Glory City (tegenover Barker; Ralph Gideon alias Sheldon Reynolds, 1965), de Roemeense kostuumfilm Dacii (top-billed als Septimius Severus; Sergiu Nicolaescu, 1966), Erika (top-billed tegenover Bernard de Vries; Peter Rush alias Filippo Walter Ratti, 1971), La notte dei dannati/Night of the Damned (top-billed; Rush alias Ratti, 1971), Féminin-féminin (Henri Calef en João Correa, 1973), de paellawestern Una cuerda al amanecer/The Federal Man (top-billed; Manuel Esteba, 1974), tegenover Sophia Loren en Marcello Mastroianni in La pupa del gangster (Giorgio Capitani, 1975) en Zärtliche Chaoten (als Winnetou; Franz Josef Gottlieb, 1987). Brice bracht verschillende zing-zeg singles uit. Sprak openlijk steun uit voor de christen-democratische partij CDU-CSU.


04 juni 2015

Kurt Weber


87, Mainz, 4 juni, doodsoorzaak onbekend

Pools cameraman. Vooral bekend door zijn werk voor regisseur Tadeusz Konwicki: Zaduszki/Allerzielen (1961), Salto (1965) en het segment Matura in Les rideaux blancs (1965). Debuteerde na de korte documentaire Spacerek staromiejski/A Walk in the Old City of Warsaw (Andrzej Munk, 1958) met de lange speelfilm Baza ludzi umarlych/The Depot of the Dead (Czeslaw Petelski, 1959). Daarna onder meer Kamienne niebo/The Stone Sky (Petelski en Ewa Petelska, 1959), Spotkania w mroku/Encounters in the Dark (Wanda Jakubowska, 1960), het in Locarno bekroonde Ludzie z pociagu/Night Train/People from the Train (Kazimierz Kutz, 1961),
de korte film Szpital/The Hospital (Janusz Majewski, 1962), Jutro premiera/Opening Tomorrow (Janusz Morgenstern, 1962), Czarne skrzydla/Black Wings (Petelska en Petelski, 1963), Wiano/Dowry (Jan Lomnicki, 1964), Sublokator/The Lodger (Majewski, 1966), Pieklo i niebo/Heaven and Hell (Stanislaw Rozewicz, 1966), Morderca zostawia slad/The Killer Leaves a Trace (Aleksander Scibor-Rylski, 1967), Pozne popoludnie/Late Afternoon (Scibor-Rylski, 1967) en Sasiedzi/The Neighbours (Scibor-Rylski, 1969). Daarna in Duitsland het arbeidersepos Schneeglöckchen blühen im September (Christian Ziewer, 1974), de kostuumfilm Hauptlehrer Hofer (Peter Lilienthal, 1975), Winterspelt (Eberhard Fechner, 1979) en Der Mond ist nur a nackerte Kugel (Jörg Graser, 1981). Niet te verwarren  met de gelijknamige Zwitsers-Amerikaanse componist.