26 februari 2014

Paco de Lucía


66, Playa del Carmen (Quintana Roo, Mexico), 26 februari, hartaanval

Spaans gitarist, componist en gelegenheidsacteur, pseudoniem van Francisco Sánchez Gómez. Virtuoos muzikant en vernieuwer van de flamencomuziek. Schreef de soundtrack voor enkele films: La Sabina (José Luis Borau, 1979), de flamencoversie van Carmen (tevens hoofdrol; Carlos Saura, 1983), de in Spanje opgenomen misdaadfilm The Hit (Stephen Frears, 1984),
Sangre y arena/Blood and Sand (met Sharon Stone; Javier Elorrieta, 1989) en Montoyas y Tarantos (Vicente Escrivá, 1989). Ook werd muziek van De Lucía gebruikt op soundtracks van films als Deprisa, deprisa (Saura, 1981), The Life Aquatic of Steve Zissou (Wes Anderson, 2004) en Vicky Cristina Barcelona (Woody Allen, 2008). Ook was hij als gitarist op de veranda te zien in de nabij Almería gedraaide western Hannie Caulder (Burt Kennedy, 1971), maar ook als zichzelf in Sevillanas (Saura, 1992), Flamenco (Saura, 1995), Flamenco, Flamenco (Saura, 2010) en enkele documentaires.

24 februari 2014

Harold Ramis


69, Chicago, 24 februari, systeemvasculitis (auto-immuunziekte)

Amerikaans acteur, scenarioschrijver, regisseur en producent. Voormalig redacteur humor van Playboy Magazine, trad op als komiek in Chicago’s improvisatietheater Second City en vervolgens in New York in de satirische National Lampoon Show, samen met andere Second City-sterren als John Belushi, Gilda Radner en Bill Murray. Schreef zijn eerste filmscript samen met Douglas Kenney en Chris Miler, voor de superhit National Lampoon’s Animal House (John Landis, 1978). Regiedebuut met de Chevy Chase-komedie Caddyshack (tevens scenario; 1980). Zijn acteerdebuut in film maakte hij tegenover Murray, als twee vrienden die uit verveling het leger ingaan, in Stripes (tevens scenario; Ivan Reitman, 1981). 
Zijn grootste roem zou Ramis oogsten als een van de drie Ghostbusters (tegenover Murray en Dan Aykroyd, tevens scenario; Reitman, 1984) en als regisseur, producent en co-auteur van de culthit Groundhog Day (1993). Overige films: Meatballs (alleen scenario; Reitman, 1979), National Lampoon’s Vacation (alleen regie, 1983), het Rodney Dangerfield-vehikel Back to School (scenario en productie; Alan Metter, 1986), Club Paradise (scenario en regie, 1986), Armed and Dangerous (alleen scenario; Mark L. Lester, 1986), Baby Boom (alleen acteur; Charles Shyer, 1987), Caddyshack II (scenario; Allan Arkush, 1988), Stealing Home (alleen acteur; Steven Kampmann en Will Aldis, 1988), Ghostbusters II (scenario en acteur; Reitman, 1989), Airheads (alleen bijrol; Michael Lehmann, 1994), Love Affair (acteur; Glenn Gordon Caron, 1994), Stuart Saves His Family (regie, 1995), Multiplicity (productie en regie, 1996),  As Good as It Gets (alleen bijrol; James L. Brooks, 1997), Analyze This (scenario en regie, 1999) en het vervolg Analyze That (scenario en regie, 2002),
de remake van Bedazzled (productie, regie en scenario, 2000), Orange County (alleen bijrol; Jake Kasdan, 2002), I’m with Lucy (alleen bijrol; Jon Sherman, 2002), The Ice Harvest (regie, 2005), The Last Kiss (alleen acteur; Tony Goldwyn, 2006),  Knocked Up (alleen bijrol als Seth Rogens vader; Judd Apatow, 2007), Walk Hard: The Dewey Cox Story (alleen bijrol; Kasdan, 2007), Year One (scenario, coproductie, cameo en regie, 2009) en 4 afleveringen van de Amerikaanse remake van de tv-serie The Office (regie, 2006-10).


21 februari 2014

Georgette Rejewski


104, Middenbeemster, 21 februari, natuurlijke dood

Belgisch actrice en spraaklerares, sinds jaren 30 in Nederland. Russische vader, ook gespeld als Reyevski of Rejewsky. Vanaf 1932 op de planken (revue De Bonte Parade), bij gezelschappen Het Masker (1933-42), Rotterdams Toneel (1947-54) en als de moeder van professor Higgins in My Fair Lady (1960-63). Ook veel televisie, bij voorbeeld als oma in de sitcom Zeg ‘ns AAA (1983-93). Enkele filmrollen: Vandaag of morgen (Roeland Kerbosch, 1976), A Bridge Too Far (Richard Attenborough, 1977), Dokter Vlimmen (Guido Pieters, 1978), Twee vorstinnen en een vorst (Otto Jongerius, 1981) en De nieuwe moeder (Paula van der Oest, 1996). Doceerde onder meer aan de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie.

16 februari 2014

Jimmy T. Murakami


80, Dublin, 16 februari, doodsoorzaak onbekend

Amerikaans (animatie)regisseur en -producent, eigenlijk Teruaki Murakami. Won een Oscar als producent van de korte animatiefilm The Pear Tree (Charles Swenson, 1968). Regisseerde zelf verschillende animatiefilms, waarvan twee naar een boek van illustrator Raymond Briggs, het korte The Snowman (1982) en het lange When the Wind Blows (1986), beide met medewerking van David Bowie.
Werkte als animator aan verschillende producties, ook in Engeland en bij Toei in Japan, maar eindigde in Ierland. Debuteerde als Teru Murakami met het korte The Top (1964), geproduceerd samen met zijn zakenpartner Fred Wolf. Voorts de korte animatiefilms The Insects (BAFTA-nominatie; 1964), Breath (Grand Prix Annecy; 1967), Passing (1975), Death of a Bullet (1979), Dream Express (voor de EXPO in Osaka; 1990), het Belgisch-Hongaarse Het lustige kapoentje/The Cheerful Rascal (samen met Csaba Varga; 1992) en het segment van De parelvissers in de tv-omnibus Opéra imaginaire (1993). Ook regisseerde hij twee lange animatiefilms voor video, The Easter Story Keepers (1998) en The Christmas Story Keepers (1998), beide gebaseerd op de door Murakami gesuperviseerde tv-serie The Story Keepers (1995-97).
Ook regisseerde Murakami enkele lange live-action films: voor Roger Corman, bij wie hij de second unit leidde van Von Richthofen and Brown (1971): een door John Sayles geschreven remake van The Magnificent Seven, gesitueerd in outer space onder de titel Battle beyond the Stars (198O) en zonder credit  Humanoids from the Deep/Diepzee Monsters (officieel Barbara Peeters, 1980), alsmede de door animator Piet Kroon geschreven gedeeltelijk live-actionproductie Christmas Carol: The Movie (2001). Produceerde met Wolf de immens populaire tv-serie Teenage Mutant Ninja Turtles (1989). Hoofdpersoon van de documentaire Jimmy Murakami - Non Alien (Sé Merry Doyle, 2010), over zijn internering tijdens de Tweede Wereldoorlog, als in Californië geboren Amerikaan van Japanse afkomst.


15 februari 2014

Christopher Malcolm


67, Londen, 15 februari, kanker

Schots acteur. Grotendeels in Canada opgegroeid toneelspeler, met vele robuuste bijrollen in films. Was Zev, de piloot van 'Rogue Two’, in Star Wars V: The Empire Strikes Back (Irvin Kershner, 1980). Filmdebuut als bediende n A Midsummer Night’s Dream (Peter Hall, 1968). Ook in The Desperados (Henry Levin, 1969), Figures in a Landscape (Joseph Losey, 1970), The Adventures of Barry McKenzie (Bruce Beresford, 1972), The Spiral Staircase (Peter Collinson, 1975), The Strange Case of the End of Civilization as We Know It (Joseph McGrath, 1977), Force 10 from Navarone (Guy Hamilton, 1978), The Great Riviera Bank Robbery (Francis Megahy, 1979), The Dogs of War (John Irvin. 1980), Shock Treatment (Jim Sharman, 1981), Ragtime (Milos Forman, 1981), Reds (Warren Beatty, 1981), Superman III (Richard Lester, 1983), Lassiter (Roger Young, 1984), King David (Beresford, 1985), Rustlers’ Rhapsody (Hugh Wilson, 1985), Spies Like Us (John Landis, 1985), Highlander (Russell Mulcahy, 1986), als de vader in Labyrinth (Jim Henson, 1986) en Eat the Rich (Peter Richardson, 1987). Op televisie onder meer als Justin in de komische serie Absolutely Fabulous (1992-2011).

jhr. Willem van Raab van Canstein



86, Wassenaar, 15 februari, doodsoorzaak onbekend

In Frankrijk geboren Nederlands bioscoopexploitant., zoon van cineast Johan Raab van Canstein (1901-1977), die ook secretaris was van N.V.  Profilti-Filmfabriek te ’s-Gravenhage. Bedrijfsleider van de Rotterdamse Cineac AD (1962-71), leidde daarna alle Cineac-bioscopen in Rotterdam, Den Haag en Amsterdam (2), Na de samenvoeging met Tuschinski en later in het Cannon-MGM-Pathéconcern, werd Van Raab van Canstein bestuurslid van de Stichting Filmtransport en van het pensioenfonds van het film- en bioscoopbedrijf. Sinds 2002 lid van verdienste van de Nederlandse Federatie voor de Cinematografie (NFC), de opvolger van de Nederlandse Bioscoopbond (NBB). Net als zijn vader vennoot van Renovo film v.o.f. te Katwijk

14 februari 2014

Remo Capitani


86, Rome, 14 februari, doodsoorzaak onbekend

Italiaans acteur en stuntman, ook optredend als Ray O’Connor. Veel te zien in (komische) spaghettiwesterns, aanvankelijk alleen als stuntman. Opvallendste bijrol : tegenover Terence Hill en Bud Spencer als Mezcal in Lo chiamavano Trinità/They Call Me Trinity/De linker- en de rechterhand van de duivel (Enzo Barboni, 1970). Debuut in Uccidi o muori/Kill or Die (Tanio Boccia, 1966). Ook in Dio perdona….io no!/God Forgives, I Don’t/De duivel kent geen genade (met Hill en Spencer; Giuseppe Colizzi, 1967), I quattro dell’Ave Maria/Ace High (met Hill en Spencer; Colizzi, 1968), Ciakmull – L’uomo della vendetta/De bastaard van Dodge City (Barboni, 1971), Lo ammazzò come un cane…ma lui rideva ancora/Requiem for a Bounty Hunter (Angelo Pannacciò, 1972), Amico, stammi lontano almeno un palmo/Ben and Charlie (Michele Lupo, 1972), Padello calibro 38/Panhandle 38 (Antonio Secchi, 1972), Spirito Santo e le cinque magnifiche canaglie/Return of the Holy Ghost (Roberto Mauri, 1972), Bada alla tua pelle, Spirito Santo! (Mauri, 1972), I vendicatori dell’Ave Maria (Bitto Albertini, 1972), Finalmente…le mille e una notte/House of 1,000 Pleasures (Antonio Margheriti, 1972), Il grande duello/The Grand Duel (Giancarlo Santi, 1972), Fra’ Tazio da Velletri (top-billed; Romano Gastaldi, 1973), Abbasso tutti, viva noi/Three Cheers for Us (Luigi Mangini, 1974), Carambola, filotto...tutti in buca/Trinity and Carambola (Ferdinando Baldi, 1975) en Porno erotico western (Pannacciò, 1979).