Joel Goldsmith

54, Hidden Hills CA, 29 april, kanker

 

Amerikaans film- en televisiecomponist. De grootste bekendheid kreeg de score die hij schreef met zijn vader, de legendarische Jerry Goldsmith (1929-2004), voor Star Trek: First Contact (Jonathan Frakes, 1996), eigenlijk slechts ‘aanvullende muziek’. Schreef vooral muziek voor televisie, enkele films, hoofdzakelijk in de onderste regionen van de onafhankelijke productie: Auditions (Harry Hurwitz, 1978), Olivia (Ulli Lommel, 1983), The Man with Two Brains (Carl Reiner, 1983), Hollywood Hot Tubs (Chuck Vincent, 1984), Watchers (Jon Hess, 1988), Moon 44 (Roland Emmerich, 1990), Maniac Cop 3: Badge of Silence (William Lustig, 1993), Joshua Tree (met Dolph Lundgren; Vic Armstrong, 1993), Man’s Best Friend (John Lafia, 1993),  Shiloh (Dale Rosenbloom, 1996), Kull the Conqueror (John Nicolella, 1997) en Shadow of Doubt (Randal Kleiser, 1998).

Patricia Medina

92, Los Angeles, 28 april, natuurlijke dood

 

Oorspronkelijk Engels actrice. Geboren in Liverpool als dochter van een Spaanse advocaat en een Engelse moeder, werd Medina zowel in de Britse cinema als in Hollywood vooral gecast in mediterrane of Latijns-Amerikaanse rollen. Vooral bekend als de nachtclubdanseres die miljardair met geheugenverlies Orson Welles wil verleiden in Mr. Arkadin/Confidential Report (Welles, 1955). Debuteerde in de Elstree-studio’s, als figurant in Dinner at the Ritz (Harold D. Schuster, 1937) en met een kleine rol in Mr. Satan (Arthur B. Woods, 1938). Aanvankelijk vooral bekend door haar voluptueuze schoonheid, in titels als Double or Quits (Roy William Neill, 1938), The Day Will Dawn (Harold French, 1942), The First of the Few/Een van de weinigen (Leslie Howard, 1942), They Met in the Dark (Carl Lamac, 1943), Hotel Reserve (Lance Comfort, Max Greene en Victor Hanbury, 1944), Don’t Take It to Heart (tegenover haar eerste echtgenoot Richard Greene; Jeffrey Dell, 1944),

Kiss the Bride Goodbye (top-billed; Paul L. Stein, 1945) en Waltz Time (Stein, 1945). Volgde Greene naar Amerika en debuteerde daar voor MGM in The Secret Heart (Robert Z. Leonard, 1946). Gevarieerde rollen in studiofilms als Moss Rose (Gregory Ratoff, 1947), The Foxes of Harrow (John M. Stahl, 1947),The Three Musketeers (George Sidney, 1948), The Fighting O’Flynn (Arthur Pierson, 1949), top-billed in het Engelse Children of Chance (Luigi Zampa, 1949), tegenover Donald O’Connor en een sprekende muilezel in de hit Francis (Arthur Lubin, 1950), vier keer tegenover Louis Hayward, in Fortunes of Captain Blood (Gordon Douglas, 1950), The Lady and the Bandit (Ralph Murphy, 1951), Lady in the Iron Mask (Murphy, 1952) en Captain Pirate (Murphy, 1952),

maar ook in Abbott and Costello in the Foreign Legion (Charles Lamont, 1950), The Jackpot (Walter Lang, 1950), Valentino (Lewis Allen, 1951), The Magic Carpet (Lew Landers, 1951), Aladdin and his Lamp (Landers, 1952), Desperate Search (Joseph H. Lewis, 1952), Botany Bay (John Farrow, 1953), Siren of Bagdad (Richard Quine, 1953), Sangareee (Edward Ludwig, 1953), Plunder of the Sun (Farrow, 1953), Phantom of the Rue Morgue/Moord in de Rue Morgue (Roy Del Ruth, 1954), Drums of Tahiti (William Castle, 1954), The Black Knight (Tay Garnett, 1954), Pirates of Tripoli (Felix E. Feist, 1955), Duel on the Mississippi (Castle, 1955), top-billed in Il mantello rosso (Giuseppe Maria Scotese, 1955), Uranium Boom (Castle, 1956), Stranger at My Door (William Witney, 1956), The Beast of Hollow Mountain (Edward Nassour en Ismael Rodríquez, 1956), Miami Expose (Fred F. Sears, 1956), top-billed in The Buckskin Lady (Carl K. Hittleman, 1957), het Britse Battle of the V-1 (Vernon Sewell, 1958), Count Your Blessings (Jean Negulesco, 1959), Snow White and the Three Stooges (Lang, 1961), The Killing of Sister George (Robert Aldrich, 1968), Latitude Zero/Ido zero daisakusen (Ishiro Honda, 1969) en Timber Tramps (Garnett, 1975). Publiceerde haar memoires onder de titel Laid Back in Hollywood (1998). Gescheiden van Greene, weduwe van Welles’ vaste acteur Joseph Cotten.

David Weiss

65, Zürich, 27 april, doodsoorzaak onbekend

 

Zwitsers kunstenaar. Werkte vanaf 1979 samen met Peter Fischli aan installaties en films. Verreweg de bekendste was Der Lauf der Dinge (1987), een film van een half uur die een kettingreactie vastlegt van schijnbaar leven ingeblazen objecten. Het werk is duidelijk schatplichtig aan Marcel Duchamp, Jean Tinguely en de legendarische tentoonstelling Bewogen beweging in het Amsterdamse Stedelijk Museum (1961). Tot het overige werk van Fischli en Weiss behoren de films Der geringste Widerstand (1981), Der rechte Weg (1983), Kanalvideo (1992), Büsi (2001) en Hunde (2003).

Amos Vogel

91, New York, 24 april, natuurlijke dood

 

Amerikaans festival- en filmhuisprogrammeur en auteur, in Oostenrijk geboren als Amos Vogelbaum. Schreef in 1974 het invloedrijke boek Film as a Subversive Art, in het Nederlands vertaald als Film als taboebreker. Het boek was ook de basis voor een gelijknamige documentaire (Paul Cronin, 2003). De uitputtende verkenning van breekijzerfilms in de altijd gespannen relatie tot goede smaak en dito zeden vormde een uitvloeisel van Vogels activiteiten als oprichter en programmeur van het grensverleggende theater ‘Film 16’  (1947-63), dat in besloten voorstellingen ook verboden en gecensureerde titels vertoonde. Vogel was ook samen met Richard Roud in 1963 oprichter van het New York Filmfestival en programmeerde daar tot 1968. Vluchtte in 1938 voor de nazi’s en verkoos om politieke redenen af te zien van de beoogde doorreis naar Israël. Was ook te zien in de documentaires Invocation: Maya Deren (Jo Ann Kaplan, 1987), Im Spiegel der Maya Deren/In the Mirror of Maya Deren (Marina Kudlácek, 2002). Werkte bij het programmeren vaak samen met zijn vrouw, Marcia Vogler.

Wim Hoddes

93, Hilversum, 24 april, ouderdom

 

Nederlands acteur, voluit Willem Christiaan Hoddes. Vooral op televisie en toneel, misschien het bekendst door zijn rol van kolonel Pickering in de Nederlandse opvoering van My Fair Lady (1963). Ook enkele kleine filmrollen, in Turks fruit (Paul Verhoeven, 1973) en De ratelrat (Wim Verstappen, 1987).

Charles Higham

81, Los Angeles, 21 april, hartaanval

 

Engels-Australisch dichter, criticus en schrijver van biografische boeken. Portretteerde onder meer Lucille Ball, Katharine Hepburn, Bette Davis, Ava Gardner, Olivia De Havilland en haar zuster Joan Fontaine, Flo Ziegfeld, Cecil B. DeMille, Cary Grant, Marlene Dietrich en Howard Hughes. De biografie van laatstgenoemde zou John Logans scenario voor The Aviator (Martin Scorsese, 2004) hebben beïnvloed. De meeste aandacht kreeg Errol Flynn: The Untold Story (1980), waarin de ster beschuldigd werd van spionage voor nazi-Duitsland. De aanklacht werd echter nooit overtuigend bewezen. Zoon van reclamemagnaat en Kamerlid Sir Charles Higham (1876-1938), emigreerde in 1954 naar Australië, waar hij literaire en filmkritieken begon te schrijven. Vanaf 1969 in Amerika, onder meer als Hollywood-correspondent van de New York Times. De meeste van zijn biografische boeken waren controversieel. Zo was Peter Bogdanovich woedend over de vele fouten en insinuaties in The Films of Orson Welles (1970). Niet te verwarren met de gelijknamige Nieuw-Zeelandse antropoloog en biograaf.

Peter Carsten

82, Lucija Piran, Slovenië, 20 april, doodsoorzaak onbekend

 

Duits filmacteur, pseudoniem van Günther Ramsenthaler. Woonde vanaf 1970 in Joegoslavië/Slovenië. Speelde talloze filmrollen, kreeg eerste bekendheid door de rol van nazicommandant Kowalski in de verfilming van Hans Hellmut Kirsts oorlogstrilogie 8/15 (Paul May, 1954-55). Officieel debuut in Der unsterbliche Lump (Arhtur Maria Rabenalt, 1953). Voorts onder veel meer …wie einst Lili Marleen (Paul Verhoeven, 1956), Nina (Rudolf Jugert, 1956), tegenover Marcello Mastroianni in La ragazza della salina (Frantisek Cáp, 1957), Nachts, wenn der Teufel kam (Robert Siodmak, 1957), tegenover Yves Montand en Alida Valli in La grande strada azzurra (Gillo Pontecorvo en Maleno Malenotti, 1957), tegenover Romy Schneider in Scampolo (Alfred Weidenmann, 1958), Peter Voss, der Millionendieb/Peter Voss, der Held der Tag (Wolfgang Becker, 1958), Hunde, wollt ihr ewig leben? (Frank Wisbar, 1959), de Schlagerfilm Freddy, die Gitarre und das Meer (Wolfgang Schleif, 1959), Freddy und die Melodie der Nacht (Schleif, 1960), Kriminaltango (Géza von Cziffra, 1960) en Wenn du bei mir bist (Franz Josef Gottlieb, 1970), As the Sea Rages/Raubfischer in Hellas (Horst Hächler, 1959), Drillinge an Bord (Hans Müller, 1959), Sotto dieci bandiere/Under Ten Flags (Duilio Coletti, 1960), Wenn die Heide blüht (Hans Deppe, 1960), Fabrik der Offiziere (Wisbar, 1960), Es muß nicht immer Kaviar sein (Géza von Radványi, 1961), de Edgar Wallace-film Das Geheimnis der schwarzen Koffer (Werner Klingler, 1962), Marcia o crepa/Commando/Marschier und krepier (Wisbar, 1962), A Study in Terror (James Hill, 1965), Tendre voyou (Jean Becker, 1966), The Quiller Memorandum (Michael Anderson, 1966), The Vengeance of Fu Manchu (Jeremy Summers, 1967), Due once di piombo/My Name Is Pecos (Maurizio Lucidi, 1967), Heubodengeflüster (top-billed; Rolf Olsen, 1967), The Mercenaries/Dark of the Sun (Jack Cardiff, 1968),

Hannibal Brooks (Michael Winner, 1969), Die nackte Bovary (Hans Schott-Schöbinger, 1969), tegenover Klaus Kinski in E Dio disse a Caino (Antonio Margheriti, 1970), Zeppelin (Etienne Périer, 1971), Nella stretta morsa del ragno/Dracula in the Castle of Blood (Margheriti, 1971), Vrhovi Zelengore/The Peaks of Zelengore (Zdravko Velimirovic, 1976), The Squeeze/Controrapina (Margheriti, 1978), Variola vera (Goran Markovic, 1982) enTwilight Time (Goran Paskaljevic, 1982).