Eddie Jones

84, Los Angeles, 6 juli, doodsoorzaak onbekend

Amerikaans bijrolacteur, voluit Arthur Edward Jones. Veel theater, filmdebuut in Bloodbrothers (Robert Mulligan, 1978). Ook in The First Deadly Sin (Brian G. Hutton, 1980), Prince of the City (Sidney Lumet, 1981), Q (Larry Cohen, 1982), Trading Places (John Landis, 1983), C.H.U.D. (Douglas Cheek, 1984), The New Kids (Sean S. Cunningham, 1985), Year of the Dragon (Michael Cimino, 1985), Invasion U.S.A. (Joseph Zito, 1985), The Believers (John Schlesinger, 1987), Stanley & Iris (Martin Ritt, 1990), Cadillac Man (Roger Donaldson, 1990), The Grifters (Stephen Frears, 1990), The Rocketeer (Joe Johnston, 1991), A League of `Their Own (Penny Marshall, 1992), Sneakers (Phil Alden Robinson, 1992), The Positively True Adventures of the Alleged Texas Cheerleader-Murdering Mom (Michael Ritchie, 1993), Return to Me (Bonnie Hunt, 2000), The Singing Detective (Keith Gordon, 2003), Seabiscuit (Gary Ross, 2003), The Terminal (Steven Spielberg, 2004), Fighting Tommy Riley (top-billed; Eddie O’Flaherty, 2004), Mercy (Peter Cornwell, 2014).

Ugo Gregoretti

88, Rome, 5 juli, doodsoorzaak onbekend

Italiaans regisseur, scenarioschrijver, televisiepresentator en acteur. Regiseerde en schreef naast een aantal documentaires de speelfilms I nuovi angeli (1962), Omicron (1963), Le belle famiglie (1964),Maggio musicale (1990) plus de episoden Il pollo ruspante in Ro.Go.Pa.G(1963) en La feuille du route in Les plus belles escroqueries du monde (1964). Te zien in Amore mio aiutami (Alberto Sordi, 1969), C’eravamo tanto amati (Ettore Scola, 1964), Il comune senso del pudore (Sordi, 1976), La terrazza (Scola, 1980), Un povero ricco (Pasquale Festa Campanile, 1983) en Domani accadrà (Daniele Luchetti, 1988).

Pierre Lhomme

Foto: Roman Bonnefoy 

89, Arles, 4 juli, doodsoorzaak onbekend

Frans chef-cameraman. Twee Césars, voor Camille Claudel (Bruno Nuytten, 1988) en Cyrano de Bergerac (Jean-Paul Rappeneau, 1990), waarvoor Lhomme ook bekroond werd met de speciale techniekprijs in Cannes. Nog vijf Césarnominaties: Le sauvage (Rappeneau, 1975), La chair de l’orchidée (Patrice Chéreau, 1975), Dites-lui que je l’aime (Claude Miller, 1977), Judith Therpauve (Chéreau, 1978) en Mortelle randonnée (Miller, 1983). Regisseerde en schreef de korte film Paris mon copain (1954) en co-regisseerde met Chris. Marker Le joli mai (1963). Na als assistent en operator te hebben gewerkt aan Nouvelle vague-films als  Le farceur (Philippe de Broca, 1960) enLe signe du lion (Eric Rohmer, 1962), kreeg hj zijn eerste faam als chef-camera van Le combat dans l’île (Alain Cavalier, 1962). Voorts onder meer la vie de château (Rappeneau, 1966), de korte documentaire Pour le mistral (Joris Ivens, 1966), Le roi de coeur (De Broca, 1966), Mise à sac (Cavalier, 1967), Coplan sauve sa peau (Yves Boisset, 1968), La chamade (Cavalier, 1968), L’armée des ombres (Jean-Pierre Melville, 1969), Quatre nuits d’un rêveur (Robert Bresson, 1971), Sex-shop (Claude Berri, 1972), La maman et la putain (Jean Eustache, 1973), Sweet Movie(Dusan Makavejev, 1974), L’ombre des châteaux (Daniel Duval, 1977), Les enfants du placard (Benoît Jacquot, 1977), L’état sauvage (Francis Girod, 1978), Le navire Night (Marguerite Duras, 1979), Retour à la bien-aimée (Jean-Francois Adam, 1979), Aurélia Steiner (Vancouver) (Duras, 1980), La fille prodigue (Jacques Doillon, 1981), Quartet (James Ivory, 1981), Maurice (Ivory, 1987), Homo faber (Volker Schlöndorff, 1991), Jefferson in Paris (Ivory, 1995), Mon homme (Bertrand Blier, 1996), Le divorce (Ivory, 2003).

Eduardo Fajardo

94, Mexico, 4 juli, doodoorzaak onbekend

Spaans acteur. Vooral bekend door enkele in Spanje opgenomen spaghettiwesterns, zoals Django (Sergio Corbucci, 1966), La grande notte di Ringo (Mario Maffei, 1966), Una pistola per cento bare/El sabor del odio (Umberto Lenzi, 1968),  Il mercenario(Corbucci, 1968), Arriva Sabata (Tulio Demicheli, 1970), O Cangaceiro (Giovanni Fago, 1970) en Tedeum (Enzo G. Castellari, 1972). Begon carrière als stemacteur, debuteerde in beeld in Héroes del 95 (Raúl Alfoinso, 1947). Werkte in de jaren 50 voornamelijk in Mexico.

José Luis Merino

92, Madrid, 4 juli, doodsoorzaak onbekend

Spaans regisseur en scenarioschrijver. Comando al infierno/Hell Commandos (1969), La battaglia dell’ultimo panzer/The Last Panzer Batallion (1969).

Pol Cruchten

55, La Rochelle, 3 juli, doodsoorzaak onbekend

Luxemburgs regisseur, scenarioschrijver en producent. Hochzaeitsnuecht(1992), Black Dju (1997), Boys on the Run (2003), Never Die Young (2013), Les brigands (geen eigen scenario; 2015), Justice Dot Net (geen eigen scenario; 2018).

Ennio Guarnieri

88, Licata (Agrigento), 1 juli, doodsoorzaak onbekend

Italiaans chef-cameraman. Begonnen als assistent, bij voorbeeld van Otello Martelli bij La dolce vita (Federico Fellini, 1960). Debuteerde met L’imprevisto (samen met Roberto Gerardi; Alberto Lattuada, 1961), als enige chef-camera met I giorni contati (Elio Petri, 1962), Onder meer L’ape regina/Het huwelijksbed (Marco Ferreri, 1963), Alta infedeltà (segmenten Petri, Franco Rossi en Luciano Salce, 1964), Controsesso (segment Renato Castellani, 1964), 7 uomini d’oro (Marco Vicario, 1965), Made in Italy (Nanni Loy, 1965), Meglio vedova (Duccio Tessari, 1968), Medea (Pier Paolo Pasolini, 1969), Metello (Mauro Bolognini, 1969), Il giardino dei Finzi Contini (Vittorio De Sica, 1970), Brother Sun, Sister Moon/Fratello Sole, Sorella Luna (Franco Zeffirelli, 1972), Hitler: The Last Ten Days (Ennio De Concini, 1973), Ash Wednesday (Larry Peerce, 1973), Il viaggio (De Sica, 1974), Fatti di gente perbene (Bolognini, 1974), Travolti da un insolito destino nell’azzurro mare d’agosto/Swept Away (Lina Wertmüller, 1974), Per le antiche scale (Bolognini, 1975), L’eredità Ferramonti (Bolognini, 1976), The Cassandra Crossing (George Pan Cosmatos, 1976), À chacun son enfer (André Cayatte, 1977), Mogliamante (Vicario, 1977), Il gatto (Luigi Comencini, 1977), L’ingorgo (Comencini, 1979), Les ailes de la colombe (Benoît Jacquot, 1981), La traviata (Zeffirelli, 1982), Storia di Piera (Ferreri, 1983), Ginger e Fred (Fellini, 1986), Otello (Zeffirelli, 1986), Dancers (Herbert Ross, 1987), La carne (Ferreri, 1991), The Inner Circle (Andrei Konchalovsky, 1991),The New Adventures of Pinocchio (Michael Anderson, 1999), Callas Forever (Zeffirelli, 2002), Rasputin (Josée Dayan en Irakli Kvirikadze, 2011).