Pierre Tornade

82, Rambouillet (dep. Yvelines), 7 maart, gevolgen van een val

 

Frans komisch bijrolacteur, pseudoniem van Pierre Tournadre. Opmerkelijke verschijning met grote snor en accent van het departement Corrèze. Was de vaste stem van Obelix, bekend ook door tv-series als Thierry la Fronde/Thierry de slingeraar (1964-66) en Nestor Burma (1991-98). Ook in films als (zeer kleine selectie) Les truands (met Eddie Constantine; Carlo Rim, 1957), Nina (Jean Boyer, 1959), Allez France! (Robert Dhéry en Pierre Tchernia, 1964), tegenover Louis de Funès in Le grand restaurant (Jacques Besnard, 1966), Tendre voyou (Jean Becker, 1966), Le plus vieux métier du monde/Het oudste beroep ter wereld (episode Philippe de Broca, 1967), als vuurtorenwachter in Le petit baigneur (met De Funès; Dhéry, 1968), Le tatoué (met De Funès; Denys de la Patellière, 1968), Le diable par la queue (De Broca, 1969), Mais où est donc passée la 7ème compagnie? (Robert Lamoureux, 1973), als de vader van Isabelle Huppert in Dupont Lajoie (Yves Boisset, 1975), Opération Lady Marlène (Lamoureux, 1975), Adieu, poulet (Pierre Granier-Deferre, 1975), On a retrouvé la 7ème compagnie! (Lamoureux, 1975), Arrête ton char…bidasse! (Michel Gérard, 1977), als de vader van Gérard Depardieu in Fort Saganne (Alain Corneau, 1984), het Franse avontuur van Dieter Hallervorden Didi auf vollen Touren (Wigbert Wicker, 1986) en Les Gauloises blondes (top-billed; Jean Jabely, 1988).

Ravi

86, Mumbai, 7 maart, na een lange ziekte

Indiaas componist, voluit Ravi Shankar Sharma, ook wel bekend als Bombay Ravi. Won twee keer de Filmfare Award voor beste muzikale leiding: Gharana (S. S. Vasan, 1961) en Khandan (A. Bhimsingh, 1965). Nog twee nominaties in dezelfde categorie, voor Full Moon/Chaudhvin ka chand (M. Sadiq, 1961) en Two Bodies/Do badan (Raj Khosla, 1966). Zijn laatste film was het Malayalam gesproken Mayookham (T. Hariharan, 2005). Een liedje dat hij schreef voor een van zijn eerste films, Narsi bhagat (Devendra Goel, 1957), komt voor in Slumdog Millionaire (Danny Boyle, 2008). Niet te verwarren met de sitarspeler en componist Pandit Ravi Shankar.

Félicien Marceau

98, Parijs, 7 maart, natuurlijke dood

 

Oorspronkelijk Belgisch (toneel)schrijver en scenarist, pseudoniem van Louis Carette. Verkreeg in 1960 de Franse nationaliteit, na in zijn geboorteland te zijn veroordeeld wegens (rexistische) collaboratie met de Duitse bezetter. Trad in 1975 toe tot de Académie Française. Zijn bekendste toneelstuk, L’oeuf, werd twee keer verfilmd: voor de bioscoop met Guy Bedos in de hoofdrol (Jean Herman, 1973) en voor televisie met Michel Duchaussoy (Yves-André Hubert, 1980). Op de planken was het ook een hit in Nederland als Het ei (Nederlandse Comedie; 1968), met Guus Oster. Andere verfilmde werken waren de roman Trois de perdues als het Deense Tre piger i Paris (Gabriel Axel, 1963), het toneelstuk La bonne soupe (met Annie Girardot; Robert Thomas, 1964), de roman Creezy als La race des ‘seigneurs’ (met Alain Delon; Pierre Granier-Deferre, 1974) en het met de Prix Goncourt bekroonde Le corps de mon ennemi (met Jean-Paul Belmondo; Henri Verneuil, 1976). Zelf schreef Marceau dialogen voor I tre ladri (met Totò; Lionello de Felice, 1955) en scenario’s voor La française et l’amour (episode L’enfance, Henri Decoin, 1960), Une blonde comme ça (naar James Hadley Chase; Jean Jabely, 1962) en Les sept péchés capitaux/De zeven hoofdzonden (episoden van Claude Chabrol en Roger Vadim, 1962). Jurylid in Cannes (1970). Getrouwd met actrice Bianca della Corte.

Robert B. Sherman

86, Londen, 5 maart, natuurlijke dood

 

Amerikaans songwriter. Zoon van Tin Pan Alleycomponist Al Sherman. Vormde met zijn jongere broer Richard M. Sherman een duo dat gezamenlijk zowel de muziek als de tekst schreef voor een groot aantal liedjes, in het bijzonder voor Disney-films. Ze wonnen twee Oscars, voor Chim Chim Cheree en de hele songscore van de musical Mary Poppins (Robert Stevenson, 1964), die voorts onder meer bestaat uit klassiekers als Supercalifragilisticexpialidocious  en A Spoonful of Sugar.

Het duo zou daarna nog zeven keer genomineerd worden voor een Oscar: het liedje The Age of Not Believing en de hele songscore van Bedknobs and Broomsticks/Heksen en bezemstelen (Stevenson, 1971) plus bijdragen aan niet-Disneyfilms, te weten de titelsong van Chitty Chitty Bang Bang (Ken Hughes, 1968), de songscore van Tom Sawyer (tevens scenario; Don Taylor, 1973), de song The Slipper and the Rose Waltz en de songscore van The Slipper and the Rose (tevens scenario; Bryan Forbes, 1976) en de song When You’re Loved uit The Magic of Lassie (tevens scenario; Don Chaffey, 1978). Tot hun bekendste werk voor Disney behoort het liedje It’s a Small World After All, dat oorspronkelijk geschreven werd voor de wereldtentoonstelling van New York (1964), maar nog steeds prominent te horen valt in alle Disney-attractieparken. Ook schreven ze een nieuwe score voor The Jungle Book (Wolfgang Reitherman, 1967), nadat de originele songs van Terry Gilkyson waren afgekeurd wegens een te sombere toon, met uitzondering van The Bare Necessities.

Voorts voor Disney de liedjes in The Parent Trap (David Swift, 1961),  Medfield Fight Song in The AbsentMinded Professor/Flubber (Stevenson, 1961), Summer Magic (James Neilson, 1963), alle liedjes in The Sword in the Stone/Merlijn de tovenaar (Reitherman, 1964), de titelsong van That Darn Cat! (Stevenson, 1965) en The Gnome-Mobile (Stevenson, 1967), alle liedjes van The Happiest Millionaire (Norman Tokar, 1967), de meeste liedjes van The AristoCats (Reitherman, 1970) en The Many Adventures of Winnie the Pooh (Reitherman en John Lounsbery, 1977), The Tigger Movie/Teigetjes film (Jun Falkenstein, 2000) en Piglet’s Big Movie/Knorretjes grote film (Francis Glebas, 2003).

Buiten Disney om schreef het duo onder meer songs voor Hound-Dog Man (met popidool Fabian; Don Siegel, 1959), Snoopy Come Home (Bill Melendez, 1972), Charlotte’s Web (Charles A. Nichols en Iwao Takamoto, 1973), Huckleberry Finn (tevens scenario; J. Lee Thompson, 1974) en Little Nemo: Adventures in Slumberland (Masami Hata en William T. Hurtz, 1989). Hun hit You’re Sixteen maakte in 1960 korte tijd een ster van zanger Johnny Burnette en zou later in vele films terugkeren, bijvoorbeeld American Graffiti (George Lucas, 1973) en Smile (Michael Ritchie, 1975). Robert Bernard Sherman en Richard Morton Sherman waren de hoofdpersonen van de documentaire The Boys: The Sherman Brothers’ Story (2009), geregisseerd door Roberts zoon Jeff en Richards zoon Gregory V. Sherman. Woonde sinds 2002 in Engeland.

Ralph McQuarrie

82, Berkeley, 3 maart, natuurlijke dood

 

Amerikaans ontwerper. Won een Oscar voor de visual effects in Cocoon (Ron Howard, 1985), waar hij op de credits stond als ‘conceptual artist’ en vooral verantwoordelijk was voor het uiterlijk van de aliens. Leverde ook essentiële bijdragen aan de eerste Star Wars-trilogie: Episode IV: A New Hope (George Lucas, 1977), Episode V: The Empire Strikes Back (Irvin Kershner, 1980) en Episode VI: Return of the Jedi (Christian Marquand, 1983). Ontwierp voor Star Wars onder meer de Dark Star, de planeet Hoth en het uiterlijk van Darth Vader, Chewbacca, R2-D2 en C-3PO. Werkte oorspronkelijk als ontwerper voor vliegtuigfabriek Boeing. Verantwoordelijk voor het moederschip in Close Encounters of the Third Kind (Steven Spielberg, 1977). Werkte voorts onder meer aan het uiterlijk van films als Raiders of the Lost Ark (Spielberg, 1981), het ruimteschip in E.T. – The Extra-Terrestrial (Spielberg, 1982), Star Trek IV: The Voyage Home (Leonard Nimoy, 1986), *batteries not included (Matthew Robbins, 1987) en Nightbreed (Clive Barker, 1990), alsmede de tv-serie Battlestar Galactica (1978-79).

Gérard Rinaldi

69, Briis-sous-Forges (dep. Essonne), 3 maart, lymfeklierkanker

Frans rockmuzikant, komiek en (stem)acteur. Oorspronkelijk klarinettist en saxofonist, lid van popgroepen als Les Rebelles en Les Problèmes (de begeleidingsgroep van rockster Antoine). Die laatste groep zou evolueren tot les Charlots, een muzikaal gezelschap dat zich steeds meer ging toeleggen op het maken van filmkluchten, die in eigen land immens succesvol waren. Charlot is de naam waaronder Charlie Chaplin in het Frans bekendstaat. Ze debuteerden als vijf rugbyspelers in La Grande Java (Philippe Clair, 1970). Cameraman Claude Zidi regisseerde de meeste volgende films van les Charlots, totdat hij zelf met nog beroemder komieken (Belmondo, Richard) aan de slag kon: Les bidasses en folie (Zidi, 1971), Les fous du stade (Zidi, 1972), Les Charlots font l’Espagne (Jean Girault, 1972), Le Grand Bazar (Zidi, 1973), Les quatre Charlots mousquetaires (André Hunebelle, 1973), Les bidasses s’en vont en guerre (Zidi, 1974), Bons baisers de Hong Kong (Yvan Chiffre, 1975), Et vive la liberté! (Serge Korber, 1978), Les Charlots en délire (Alain Basnier, 1979), Les Charlots contre Dracula (Jean-Pierre Desagnat, 1980), Le retour des bidasses en folie (Michel Vocoret, 1982) en Charlots connection (Jean Couturier, 1983). Rinaldi had minder succes als soloacteur, in films als La vie dissolue de Gérard Floque (Georges Lautner, 1986), Descente aux enfers (Francis Girod, 1986), de historische voetbalsupportersfilm Forza Roma/Al centro dell’area di rigore (Bruno Garbuglia en Roberto Ivan Orano, 1996) en Quelqu’un de bien (Patrick Timsit, 2002). Wel zeer actief gebleven op televisie en als stemacteur. Zo sprak hij verschillende personages in van The Simpsons en in bioscoopfilms meermalen John Malkovich en Jeroen Krabbé in The Fugitive (Andrew Davis, 1993).

Leonardo Cimino

93, Woodstock NY, 3 maart, longziekte COPD

 

Amerikaans bijrolacteur. Vaak te zien als sluwe maffioso, arts of als geestelijke, maar ook meerdere malen als Joodse overlevende van de concentratiekampen. In zijn jeugd ook als danser actief. Filmdebuut als 43-jarige in Mad Dog Coll (Burt Balaban, 1961). Onder meer in Cotton Comes to Harlem (Ossie Davis, 1970), The Man in the Glass Booth (Arthur Hiller, 1975), Hide in Plain Sight (James Caan, 1980), als de psychiater in Stardust Memories (Woody Allen, 1980), Amityville II: The Possession (Damiano Damiani, 1982), als de paus in Monsignor (Frank Perry, 1982), Dune (David Lynch, 1984), als ‘enge Duitse kerel’ in The Monster Squad (Fred Dekker, 1987), Moonstruck (Norman Jewison, 1987), Q & A (Sidney Lumet, 1990), The Freshman (Andrew Bergman, 1990), als kardinaal in Hudson Hawk (Michael Lehmann, 1991), Household Saints (Nancy Savoca, 1993), Waterworld (Kevin Reynolds, 1995), Cradle Will Rock (Tim Robbins, 1999), Made (Jon Favreau, 2001) en Before the Devil Knows You’re Dead (Lumet, 2007). Voor zover bekend geen familie van regisseur Michael Cimino.