Het Schimmenrijk

Whitney Houston

2012-02-11T05:20:00.000+01:00

48, Beverly Hills, 11februari, doodsoorzaak nog niet vastgesteld

Afro-Amerikaanszangeres en actrice. Dochter van gospelzangeres CissyHouston, nicht van Dionne Warwick en petekind van Aretha Franklin, had in de jaren 80 zevenachtereenvolgende hits die de eerste plaats van de Billboard top-100 haalden. De allergrootste was het door Dolly Parton geschreven IWill Always Love You, speciaal bewerkt voor defilm, waarin Houston ook haar acteerdebuut maakte, de flop The Bodyguard (Mick Jackson, 1992). Ze speelt daarin eenpopzangeres die verliefd wordt op haar beveiliger (Kevin Costner).Twee Oscarnominaties voor de door haar vertolkte songs I Have Nothing en Run to You werdenoverschaduwd door zeven nominaties voor Razzies,waarvan drie voor Houston persoonlijk: slechtste actrice, slechtste nieuwe steren een van de componisten van de slechtste song, Queen of the Night. Daarna speeldeHouston in nog enkele films: top-billed in een van devier min of meer gelijkwaardige hoofdrollen in het drama Waiting to Exhale (Forest Whitaker, 1995)

en tegenover Denzel Washington in de titelrol van The Preacher’s Wife (Penny Marshall, 1996). Onlangs zou ze haarcomeback als filmactrice hebben gemaakt als de moeder in het nog onvoltooide Sparkle (Salim Akil, 2012), de remake van eengelijknamige film over een zangtrio van zusjes (Sam O’Steen, 1976). Houston produceerde Sparkle, net als eerder de hit The Princess Diaries(Garry Marshall, 2001). Fameus was haar verschijning in een talkshow op de Franse televisie (1986) tegenover een starnakel bezopen Serge Gainsbourg, die zei "I want to fuck you". De loopbaan van Houston werd gehinderd door ondermeer verslavingsproblemen en een tumultueus huwelijk met zanger Bobby Brown(1992-2007). Haar lichaam werd aangetroffen in een hotelkamer van het BeverlyHilton. De politie doet onderzoek naar de doodsoorzaak.

S. William Hinzman

2012-02-05T05:11:00.000+01:00

75, South Beaver Township PA, 5 februari,kanker

Amerikaansacteur, cameraman en regisseur. Vaste assistent van regisseur George A. Romerospeelde de belangrijkste zombie in diens cultklassieker The Night of the Living Dead (1968), deeerste moderne zombiefilm. Ook was Bill Hinzman cameraman van TheCrazies (Romero, 1973). Later zou hij zelf enkelelow-budget horrorfilms regisseren: TheMajorettes (1987), FleshEater (1988). Ook als dsebewonderde oerzombie gastacteur in vele Z-films.

Andrew Wight

2012-02-04T05:25:00.000+01:00

52, Jaspers Brush (New South Wales), 4 februari,helikopterongeluk

Australisch filmmaker,producent en scenarioschrijver. Oorspronkelijk duiker, onderwatercameraman enmaker van wetenschappelijke films. Zo produceerde hij de bekroonde documentaireNullarbor Dreaming (1989)en de korte 3D IMAX-documentaires Ghosts of the Abyss (James Cameron, 2003)en Aliens of the Deep (Cameron en Steven Quale, 2005),alsmede talloze educatieve televisieprogramma’s. Ook schreef en produceerde hijde 3D-speelfilm Sanctum (Alister Grierson, 2011), die zich voornamelijk onderwater afspeelt.Bij het zoeken van locaties voor een nieuwe productie, samen met cameramanMichael deGruy (60), stortte hun helikopter in zee.

Ben Gazzara

2012-02-03T05:16:00.000+01:00

81, New York, 3 februari, alvleesklierkanker

Amerikaans acteur,eigenlijk Biagio Anthony Gazzara.Op de dag af 23 jaar na John Cassavetes overleed deblauwogige ‘method actor’ Gazzaraook tegen het einde van een editie van het International Film FestivalRotterdam, dat ooit eer inlegde met zijn hoofdrol in de verfilming van Charles Bukowski’s Tales of OrdinaryMadness/Storie di ordinariafollia (Marco Ferreri,1981).

Het bekendst werd Gazzara echter door zijnwerk voor regisseur Cassavetes, te beginnen met Husbands (1970), waarin drie getrouwde mannen naeen begrafenis uit stappen gaan. Ze werden gespeeld door Gazzara,Cassavetes en Peter Falk.Ook was Gazzara te zien in Cassavetes’The Killing of a Chinese Bookie (1976) en OpeningNight (1977).

Het tweetal ontmoette elkaartijdens het spelen van kleine rollen in If It’s Tuesday, This Must Be Belgium (Mel Stuart, 1969). Zoon van een Siciliaansebouwvakker groeide op in de Lower East Side vanManhattan en nam acteerlessen bij Erwin Piscator. In1955 speelde hij met succes op Broadway in TennesseeWilliams’ Cat on a Hot Tin Roof derol van Brick (Paul Newmanin de filmversie) en was daarna de ster van het stuk A Hatful of Rain overeen drugsverslaafde Koreaveteraan. Alsveelbelovende jongere speelde hij kort daarna twee opmerkelijke filmhoofdrollen,als de manipulatieve cadet in The Strange One (Jack Garfein, 1957) en de verdachte in het krijgsraaddrama Anatomy of a Murder (OttoPreminger, 1959).

Naar Hollywoodbegrippen was de restvan zijn filmcarrière nogal willekeurig en geplaagd door een gebrek aan ambitieen steeds weerkerende depressies. Hij kreeg ook nooit een Oscarnominatie, weltwee nominaties voor Razzies: Inchon (Terence Young, 1981) en tegenover Patrick Swayzein Road House (RowdyHerrington, 1989). Fijnproevers waardeerden wel zijnvoortdurende aanwezigheid in grote en kleine rollen, die vaak een film wistenop te fleuren. Opvallend was bijvoorbeeld ook zijn werk voor regisseur Peter Bogdanovich in SaintJack (1979) en They All Laughed (1981). In die laatste film had hij net als inwerkelijkheid een affaire met Audrey Hepburn, die hijontmoette in de film naar Sidney Sheldons Bloodline (Young, 1979).

Voorts onder meer in Risate di gioia (tegenoverAnna Magnani en Totó; MarioMonicelli, 1960), TheYoung Doctors (Phil Karlson, 1961), Convicts 4 (top-billed;Millard Kaufman, 1962), La città prigioniera/Conquered City (Joseph Anthony, 1962), A Rage to Live (WalterGrauman, 1965), TheBridge at Remagen (John Guillermin,1969), Afyon oppio/The Sicilian Conection (top-billed; Ferdinando Baldi, 1972), The Neptune Factor (top-billed;Daniel Petrie, 1973), de titelrol van Capone (Steve Carver, 1975),

High Velocity (top-billed; Remi Kramer, 1976), Voyage of the Damned (Stuart Rosenberg, 1976), La ragazza diTrieste (top-billed; PasqualeFesta Campanile, 1982), Uno scandalo per bene (top-billed; Festa Campanile, 1984), Figlio mio infinitamente caro (top-billed; Valentino Orsini, 1985), Il camorrista/TheProfessor (top-billed; Giuseppe Tornatore, 1986), de titelrol in Don Bosco (LeandroCastellani, 1988),

Shadow Conspiracy (George P. Cosmatos, 1997), TheSpanish Prisoner (David Mamet,1997), Buffalo ’66 (Vincent Gallo,1998), The Big Lebowski(Joel en Ethan Coen, 1998), Happiness (Todd Solondz, 1998), Illuminata (John Turturro,1998), Summer of Sam (Spike Lee,1999), de remake van The Thomas Crown Affair (John McTiernan, 1999), Dogville (Lars von Trier, 2003), de korte film Eve (tegenover Lauren Bacall; Natalie Portman, 2008) en 13 (Géla Babluani, 2010). Gazzara regisseerde twee afleveringen van deserie Columbo (1974-75) en de Italiaanse speelfilm Oltre l’oceano (tevensscenario en hoofdrol tegenover Jill Clayburgh; 1990).Tweedevan zijn drie huwelijken was met actrice Janice Rule.

Zalman King

2012-02-03T05:11:00.000+01:00

69, Santa Monica, 3 februari, kanker

Amerikaansregisseur, scenarioschrijver, producent en acteur, pseudoniem van Zalman Lefkowitz. Schrijver enproducent van de erotische mainstreamhit 9 ½ Weeks (met Kim Basinger enMickey Rourke; Adrian Lyne, 1986) zou daarna zelf een aantal films regisseren inhet genre van de smaakvolle erotiek, zoals Two Moon Junction (1988), Wildfire (1988), Wild Orchid (1989) en Wild Orchid II: Two Shades of Blue (1991).Oorspronkelijk acteur in televisieseries als Gunsmoke en Bonanza. Ook in filmsals You’ve Got to Walk It Like You Talk It or You’ll Lose ThatBeat (top-billed; Peter Locke, 1971), The Ski Bum (top-billed; Bruce D. Clark, 1971), Some Call It Loving/SleepingBeauty (top-billed; James B. Harris, 1973), Blue Sunshine (top-billed;Jeff Lieberman, 1978), Tell Me a Riddle (LeeGrant, 1980), Galaxy of Terror (BruceD. Clark, 1981) en Endangered Species (tevens executive producer;Alan Rudolph, 1982). Ook schreef King het verhaal vanRoadie (Rudolph,1980) en produceerde hij Siesta (Mary Lambert, 1987). Tot zijn laterewerk als regisseur behoren een verfilming van Anaïs NinsDelta of Venus (1995) en eeneindeloos reeks erotische videofilms onder de verzameltitel Red Shoe Diaries (1992-2006). Ook regisseerde hij enkelemuziekdocumentaires: Crazy Again (2006), Dancewith the Devil (2006).

André Génovès

2012-02-01T05:00:00.000+01:00

70, Thoiry(departement Yvelines), 1 februari, hersenbloeding

Fransproducent en regisseur. Faciliteerde met zijn productiemaatschappij Les Filmsde la Boétie vooral het werk van regisseur Claude Chabrol in diens grootste bloeiperiode: La route de Corinthe(1967), Les biches(1968), La femme infidèle(1969), Que la bête meure (1969), Le boucher (1970), Juste avant la nuit (1971), La décade prodigieuse/TenDays Wonder (1971), Docteur Popaul (1972),Les noces rouges (1973), Nada (1974), Une partie de plaisir (1975), Lesinnocents aux mains sales (1975).Produceerde ook Mon amour,mon amour (Nadine Trintignant, 1968), het Monica Vitti-vehikelLa femme écarlate(Jean Valère. 1969), Amour (Gabriel Axel, 1970), Lesnovices (met Brigitte Bardot en Annie Girardot;Guy Casaril, 1970), La race des ‘seigneurs’ (Pierre Granier-Deferre,1974), Bons baisers…àlundi (Michel Audiard,1974), Néa (Nelly Kaplan, 1976), Mado (Claude Sautet,1976) en het gedeeltelijk in Amsterdam opgenomen Barocco (André Téchiné, 1976). Regisseerde enschreef zelf twee lange speelfilms, Lesfolies d’Élodie (tevens mannelijke hoofdrol;1981) en de misdaadfilm Mesrine (1982).

John Rich

2012-01-29T03:08:00.000+01:00

86, Los Angeles, 29 januari, hartfalen

Amerikaans regisseur enproducent. Vooral televisie, won drie Emmy’s voor deregie van de series The Dick Van DykeShow (in 1963) en All in the Family (1972 en 1973). Regisseerde de Elvis-films Roustabout (1964)en Easy Come,Easy Go (1967), alsmede de komedie Wives and Lovers (1963), hetziekenhuismelodrama The New Interns (1964) en de verfilming van de hitklucht Boeing Boeing (met Jerry Lewis enTony Curtis; 1965). Niet te verwarren met de gelijknamige countryzanger.

Dimitra Arliss

2012-01-26T04:52:00.000+01:00

79, Los Angeles, 26 januari, complicaties vanberoerte

Amerikaans actrice. Speeldeveelal etnische rollen (Grieks, Italiaans, indiaans), zowel in theater entelevisie als in film. Opvallende bijrol als mysterieuze huurmoordenaar Loretta in The Sting (GeorgeRoy Hill, 1973). Ook in films als The SkiBum (tegenover ZalmanKing; Bruce D. Clark, 1971), The Other Side of Midnight (Charles Jarrott, 1977), A Perfect Couple (RobertAltman, 1979), het Olivia Newton-Johnvehikel Xanadu (Robert Greenwald, 1980), Firefox (Clint Eastwood, 1982), Eleni (Peter Yates, 1985), It’s My Party (RandalKleiser, 1996) en Bless the Child (Chuck Russell, 2000).

Vadim Glowna

2012-01-24T07:01:00.000+01:00

70, Berlijn, 24 januari, na een korte zware ziekte

Duitsacteur en regisseur. Een van de eerste winnaars van de Gouden Camera voor debeste debuutfilm in Cannes: DesperadoCity (1981), een moderne film noir op de Reeperbahn. Was daarvoor alpopulair als filmacteur, zowel in de ‘jonge’ als de ‘oude’ Duitse film eninternationale coproducties. Was onder meer zeeman, taxichauffeur, drummer,journalist en acteur in het Schauspielhaus van Gustaf Gründgens, dit alles inHamburg. Maakte als baby van 8 maanden zijn filmdebuut in Immensee (Veit Harlan, 1943). Speelde in films als Liebe und so weiter (George Moorse,1968), de Edgar Wallace-film Die Tote ausder Themse (Harald Philipp, 1971), Cuoredi cane (Alberto Lattuada, 1976), PolicePython 357 (Alain Corneau, 1976), Crossof Iron/Steiner – Das eiserne Kreuz (Sam Peckinpah, 1977), Gruppenbild mit Dame (naar HeinrichBöll; Aleksandar Petrovic, 1977), DerHauptdarsteller (Reinhard Hauff, 1977), Deutschlandim Herbst (Alexander Kluge, Rainer Werner Fassbinder e,a., 1978), SidneySheldons Bloodline (Terence Young,1979), L’associé (René Gainville,1979), Der Schneider von Ulm (EdgarReitz, 1979), Geschichten aus demWienerwald (Maximilian Schell, 1979), Lamort en direct/Death Watch (Bertrand Tavernier, 1980), Limuzyna Daimler-Benz (Filip Bajon, 1982), Ediths Tagebuch (naar Patricia Highsmith; Hans W. Geissendörfer,1983), Gouden Leeuw-winnaar Rok spokojnegoslonca/The Year of the Quiet Sun (Krzysztof Zanussi, 1984), Tarot (Rudolf Thome, 1986), Wherever You Are… (Zanussi, 1988), Georg Elser – Einer aus Deutschland (KlausMaria Brandauer, 1989), Jours tranquillesà Clichy (naar Henry Miller; Claude Chabrol, 1990), Die Unberührbare (Oskar Roehler, 2000), Baader (Christopher Roth, 2002), de titelrol van Mein Name ist Bach (Dominiqiue de Rivaz,2003), Agnes und seine Brüder (Roehler,2004), Vier Minuten (Chris Kraus,2006) en als rabbijn in Hitler’s Grave (DaryushShokof, 2011).

Na het succes van DesperadoCity regisseerde Glowna een handvol minder bekend geworden titels: Dies rigorose Leben (1983), Des Teufels Paradies (naar JosephConrads roman Victory; 1987), deOssi-komedie Der Brocken (1992) en deverfilming van Yasunari Kawabata’s roman DasHaus der schlafenden Schönen/House of the Sleeping Beauties (tevenshoofdrol; 2006). Produceerde naast Hitler’sGrave nog twee films van Shokof. Gescheiden van actrice Vera Tschechowa.

Theo Angelopoulos

2012-01-24T06:46:00.000+01:00

76, Athene, 24 januari, gevolgen van eenverkeersongeluk

Grieksregisseur, scenarioschrijver en producent, voluit Theodoros Angelopoulos.Invloedrijk filmauteur, met een herkenbare, gedragen stijl, gekenmerkt doorlange ononderbroken camera-instellingen (‘plans-séquence’), waarinverschillende historische perioden moeiteloos door elkaar lopen. Werdwereldberoemd in de art-houses door het tijdens de Griekse Burgeroorlog(1945-52) gesitueerde epos van bijna vier uur O Thiassos/De komedianten/Travelling Players (1975). Zoals in bijnaal zijn films overwint daarin de kunst de gruwelen van de geschiedenis, beziendoor het prisma van een dialectisch-historische marxist. Angelopoulos wasstamgast van de grote festivals, won een Gouden Leeuw voor O Megalexandros/Alexander de Grote (1980)

en een Gouden Palm voor Mia aianiotita kai mia mera/L’éternité et unjour (met Bruno Ganz; 1998). Studeerde rechten in Athene, literatuur aan deSorbonne en film aan de IDHEC in Parijs, waar hij stage liep bij Jean Rouch inhet Musée de l’Homme. Schreef filmkritieken in Griekenland voor een linkstijdschrift en debuteerde onder het kolonelsregime met het politiek explosieve,maar gecodeerde Anaparastasi/Reconstruction(1970). Zijn tweede film Meres tou36/De dagen van ’36 (1972) ging expliciet over de fascistische coup vanMetaxas in 1936 en haalde een vroege editie van het Rotterdamse festival FilmInternational. Oi kynigoi/The Hunters (1977)was daar tot veler verbazing niet te zien, omdat directeur Huub Bals iets tegendie film had. Met zijn vaste medewerkers, als cameraman Giorgos Arvanitis,componiste Elena Karaindrou en later ook regelmatig scenarioschrijver ToninoGuerra regen de festivalsuccessen zich aan elkaar: Taxidi sta Kythira/Voyage to Cythera (1984), O melissokomos/The Beekeeper/De imker (met Marcello Mastroianni;1986), Topio stin omichli/Landscape inthe Mist (1988),

To meteora vima toupelargou/The Suspended Step of the Stork (met Mastroianni en Jeanne Moreau;1991) en To vlemma tou Odyssea/Ulysses’Gaze (met Harvey Keitel; 1995). De laatste tien jaar werkte Angelopoulosaan een trilogie, waarvan inmiddels verschenen Trilogia: To livadi pou dakryzei/The Weeping Meadow (2004) en Trilogia II: I skoni tou chronou/The Dust ofTime (2008). Tijdens opnamen in de havenstad Piraeus voor het slotdeel, L’altro mare, werd de regisseuraangereden door een motorfiets, die bestuurd bleek te zijn door een politiemanbuiten dienst. Angelopoulos overleed korte tijd later in een ziekenhuis aanzijn verwondingen.

James Farentino

2012-01-24T02:54:00.000+01:00

73, Los Angeles, 24 januari, gevolgen vanheupfractuur

Amerikaans acteur,pseudoniem van Ferdinand Anthony Ferrandino.Een van de laatste contractacteurs van Universal. Veel televisie, bijvoorbeeldals Simon Petrus in Jesus of Nazareth (FrancoZeffirelli, 1977) en als generaal Juan Peron in Evita Peron (Marvin J. Chomsky, 1977). Enkele films, waaronder Violent Midnight (RichardHilliard, 1963), Ensign Pulver (Joshua Logan, 1964), The War Lord (Charlton Heston, 1965), Rosie! (DavidLowell Rich, 1967), The Final Countdown (Don Taylor, 1980), Dead & Buried (top-billed; Gary Sherman, 1981), Her Alibi (Bruce Beresford, 1988), Bulletproof (Ernest R. Dickerson,1996) en The Last Producer/The Final Hit (Burt Reynolds,2000). Roemrucht privéleven: onder meer aangeklaagd wegens het stalken vanFrank Sinatra’s dochter Tina en het bezit van cocaïne(Vancouver, 1991). Onder meer getrouwd geweest met actrice ElizabethAshley.

Ton Lutgerink

2012-01-22T07:35:00.000+01:00

65, Rotterdam, 22 januari, kanker

Nederlandsdanser, choreograaf, artistiek leider en acteur, voluit Antonius AugustinusLutgerink. Werkte na de Rotterdamse Dansacademie een seizoen als danser in deDuitse filmindustrie. Richtte in 1970 Penta Theater op, dat de alledaagsheidvan de beweging in voorstellingen integreerde. Dansvernieuwer studeerde verderbij Merce Cunningham in New York en werkte vanaf 1984 bij het OnafhankelijkTheater/O.T. in Rotterdam, vrijwel vanaf het begin als een van de drieartistiek leiders. Zijn voorstelling Manin haast werd bewerkt tot de korte film Manin Motion (Noud Heerkens, 1995). Ook was hij te zien in de korte dansfilms Privé Story (Heerkens, 1999) en Hammada (Nathalie Alonso Casale, 2009).Zijn laatste film, Nol King Ruter (Heerkens,2012), gaat op 2 februari in première op IFFR.

Eiko Ishioka

2012-01-21T03:01:00.000+01:00

72, Tokio, 21 januari, natuurlijke dood

Japans kostuumontwerpster, production designer en clipregisseur. Won een Oscar voorkostuums in Bram Stoker’sDracula (Francis Ford Coppola,1992) en eerder een speciale prijs in Cannes voor productiondesign van Mishima: A Life in Four Chapters (Paul Schrader,1985), als ‘beste artistieke bijdrage’, samen met cameraman John Bailey en componist Philip Glass.Ontwierp kostuums voor vier films van Tarsem Singh: The Cell (2000), The Fall (2006), Immortals (2011)en het nog uit te brengen Mirror Mirror (2012). Regisseerde de videoclip van Björks Cocoon.

Piet Römer

2012-01-17T07:24:00.000+01:00

83, Amsterdam, 17 januari, in zijn slaap

Nederlandsacteur, eigenlijk Petrus Römer. Enige drievoudige winnaar van de GoudenTelevizierring, steeds voor hoofdrollen in fictieseries met een sterkAmsterdams karakter: als de jonge helft van het voddenrapersduo Stiefbeen en zoon (1963), als kasteleinKootje de Beer in ’t Schaep met de 5pooten (1969) en als inspecteur De Cock in de politieserie Baantjer (1995-2006). Bij het grotepubliek dan ook vooral bekend als een halve eeuw continu aanwezigtelevisieacteur, ook in bijvoorbeeld Varenis fijner dan je denkt (1957-60), Citroentjemet suiker (1972), Merijntje Gijzensjeugd (1974), de televisiefilm Voorbij,voorbij (Paul Verhoeven, 1981), als de Hoofdpiet van Sinterklaas bij de NOS(1968-84) en als de oude communist in Levenslied(2011).

Römer was ook een vooraanstaand theateracteur, die zich zonderprofessionele opleiding in die richting met verve weerde in vooral het modernerepertoire, bij de gezelschappen Puck (1954-60) en Centrum (1961-73). Zijnvertolkingen van personages van Harold Pinter waren vermaard en hij won eenArlecchino voor de beste mannelijke bijrol in de voorstelling van Peter Nichols’Bloesem van seringen brengtherinneringen/Forget-Me-Not-Lane (1971). In de bioscoop debuteerde Piet Römermet een kleine rol als douanier in Dezaak M.P. (Bert Haanstra, 1960), maar trok vooral de aandacht door dehoofdrol van bakker Eppie Bultsma, een Friese verzetsheld in De overval (Paul Rotha, 1962). Ook washij de verloofde van raamprostituee Blonde Greet (Ronny Bierman) in Wat zien ik?! (Verhoeven, 1971)

enverving hij op het laatste moment Rijk de Gooyer tegenover Johnny Kraaykamp in Heb medelij, Jet! (Frans Weisz, 1975).Ook was hij te zien in Als twee druppelswater (Fons Rademakers, 1963), AmsterdamAffair (Gerry O’Hara, 1968), VD (WimVerstappen, 1972), Het jaar van de kreeft(Herbert Curiël, 1975), als de chauffeur van Peter en de vliegende autobus (Karst van der Meulen, 1977), De bende van hiernaast (Van der Meulen,1980), De lift (Dick Maas, 1983) en Mevrouw Ten Kate en het beest in de mens (CasperVerbrugge, 1991), alsmede de korte films Dezelfontspanner (Rimko Haanstra, 1975), Viermanieren om je vrouw (Hans van Beek, 1980) en Johnnie (Sjef Verbraaken, 1982). Tweelingbroer vantelevisieregisseur Paul Römer werd de aartsvader van een dynastie van acteursen televisieproducenten. Zoon Paul (1962) werd directeur vanproductiemaatschappij Endemol en is nu directeur van omroep NTR. Zoon Peter (1952)werd acteur en hoofd drama van Endemol, waar hij onder meer het initiatief namtot Baantjer. Ook is Peter vader vanacteurs Thijs (1978) en Nienke Römer (1975). Piets zoon Han (1948) acteerdeonder meer bij toneelgroep Baal, zoon Bart (1957) was toneelschrijver,televisiedirecteur van de KRO en is nu netmanager van Nederland 2.

Gustav Leonhardt

2012-01-16T07:16:00.000+01:00

83, Amsterdam, 16 januari, natuurlijke dood

Nederlandsklavecinist, organist en dirigent. Een van de grondleggers van de authentiekeuitvoeringspraktijk van barokmuziek, met name gespecialiseerd in het werk vanBach. Speelde de hoofdrol en werk van Johann Sebastian Bach in de film Chronik der Anna Magdalena Bach (Jean-MarieStraub en Danièle Huillet, 1968), een sober portret dat zich hoofdzakelijk opde muziek en haar uitvoering concentreert. Een fragment uit de Bach-film dookop in Falsche Bewegung (Wim Wenders,1975) en Leonhardt was verantwoordelijk voor de muziek in Dalla nube alla resistenza (naar Pavese; Straub en Huillet, 1979). Ookis Leonhardt te horen op de soundtrack van Höstsonaten/Herfstsonate/AutumnSonata (Ingmar Bergman, 1978) en Hannahand Her Sisters (Woody Allen, 1986). Won in 1980 de Erasmusprijs.

Rosy Varte

2012-01-14T07:45:00.000+01:00

88, Neuilly-sur-Seine (dep. Hauts-de-Seine),14 januari, longontsteking na bronchitis

InTurkije geboren Frans entertainer en actrice van Armeense afkomst, pseudoniemvan Nevarte Manouelian. Was onder meer de moeder van Colette (Marie-FrancePisier) in L’amour à 20 ans (episodeFrançois Truffaut, 1962) en het vervolg L’amouren fuite (Truffaut, 1979) en de heldin van de televisieserie Maguy (1985-92), de Franse remake van Maude (1972-78) met Bea Arthur.Debuteerde met klein rolletje in Manon (Henri-GeorgesClouzot, 1949). Ook in onder meer Minuit…Quaide Bercy (Christian Stengel, 1953), Leshommes ne pensent qu’à ça (Yves Robert, 1954), Les assassins du dimanche (Alex Joffé, 1957), En légitime défense (André Berthomieu, 1958), Le petit prof (Carlo Rim, 1959), Le gigolo (Jacques Deray, 1960), Fortunat (Joffé, 1960), Letracassin ou les plaisirs de la ville (Joffé, 1961), als de moeder vanCatherine Deneuve in Un monsieur decompagnie (Philippe de Broca, 1964), Thomasl’imposteur (Georges Franju, 1965), Lessultans (Jean Delannoy, 1966), Troisenfants…dans le désordre (Léo Joannon, 1966), Le voyage du père (Denys de la Patellière, 1966), de titelrol in Salut Berthe! (Guy Lefranc, 1968),tegenover Jacques Brel in Mon oncleBemjamin (Edouard Molinaro, 1969), Lepistonné (Claude Berri, 1970), Leviager (Pierre Tchernia, 1972), Lebar de la fourche (met Brel; Alain Levent, 1972), La belle affaire (Jacques Besnard, 1973), Peur sur la ville (Henri Verneuil, 1975), Molières Le bourgeois gentilhomme (Roger Coggio,1983), Garçon! (Claude Sautet, 1983)en Joyeuses Pâques (Georges Lautner, 1984).

Pierre Gamet

2012-01-12T03:42:00.000+01:00

67, Parijs, 12 januari, natuurlijke dood

Frans geluidsman. Toonaangevend geluidsman voorlater werk van nouvellevagueveteranen en hunopvolgers. Won vier keer een César: Clair de femme (Costa-Gavras, 1979), Cyrano de Bergerac (Jean-PaulRappeneau, 1990), Tous les matins du monde (Alain Corneau, 1992) en Le hussard sur letoit (Rappeneau, 1995).Daarnaast nog dertien keer genomineerd: Malevil (Christiande Chalonge, 1981), Les qurantièmes rugissants(De Chalonge, 1982), Fort Saganne (Corneau,1984), L’amour à mort (Alain Resnais,1984), Harem (Arthur Joffé, 1985), Jean deFlorette (Claude Berri,1986), Bunker PalaceHôtel (Enki Bilal, 1989), Germinal (Berri, 1993), Le cousin (Corneau,1997), Amen. (Costa-Gavras, 2002), 8 femmes (François Ozon, 2002), Bon voyage (Rappeneau,2003) en Ne ledis à personne (Guillaume Canet,2006).

Geluidsmixerbij een kleine 140 films, tebeginnen met Quelque part quelqu’un (YannickBellon, 1972). Onder veel meer Le milieu du monde (Alain Tanner, 1974), Pas si méchant queça (Claude Goretta,1976), Noroît (Jacques Rivette,1976), Jonas quiaura 25 ans en l’an 2000 (Tanner, 1976), La dentellière (Goretta, 1977), Repérages (Michel Soutter,1977), Va voir maman, papa travaille (FrançoisLeterrier, 1978), Passeton bac d’abord (MauricePialat, 1978), Messidor (Tanner, 1979), Retour à Marseille (René Allio, 1980), La provinciale (Goretta,1981), Il faut tuer Birgitt Haas (Laurent Heynemann, 1981), Merry-go-round (Rivette, 1981), La lune dans le caniveau (Jean-Jacques Beineix, 1983), Vivement dimanche! (François Truffaut,1983),

L’amour par terre (Rivette, 1984), Détective (Jean-LucGodard, 1985), Manon des Sources (Berri, 1986), Cronaca di una morte annunciata(Francesco Rosi, 1987),Betrayed (Costa-Gavras,1988), Drôle d’endroit pour une rencontre (François Dupeyron,1988), Nocturne indien (Corneau, 1989), MusicBox (Costa-Gavras, 1989), ‘Merci la vie’ (Bertrand Blier, 1991), Mon père, ce héros(Gérard Lauzier, 1991), 1492: Conquest of Paradise (Ridley Scott,1992), Una pura formalità (Giuseppe Tornatore,1994), Two Much (FernandoTrueba, 1995), Monhomme (Blier, 1996), Lucie Aubrac (Berri,1997), La niña de tus ojos(Trueba, 1998), C’est quoi la vie? (Dupeyron, 1999), Stupeur et tremblements (Corneau, 2003),Alatriste (Agustín Díaz Yanes, 2006) en Les petits mouchoirs (Canet, 2010).Postuum zal zijn naam nog verschijnen op de creditsvan La vie d’une autre (Sylvie Testud, 2012), El artista y la modelo (Trueba, 2012) en Les infidèles (MichelHazanavicius en anderen, 2012).

David Whitaker

2012-01-10T04:15:00.000+01:00

82, graafschap Oxfordshire, 10 januari,natuurlijke dood

Engels componist en arrangeur, ook opererendonder de naam David Sinclair Whitaker.Schreef vooral soundtracks voor genrefilms, maar ook van Harry, un ami qui vous veutdu bien (Dominik Moll,2000), dat hem een Césarnominatie bezorgde. Debuutmet Hammerhead (David Miller, 1968). Voorts onder meerDon’t Raise the Bridge,Lower the River (met JerryLewis; Jerry Paris, 1968), The Desperados (Henry Levin,1969), Run Wild, Run Free (Richard C.Sarafian, 1969),Scream and Scream Again (Gordon Hessler, 1970), Dr. Jekyll and Sister Hyde (RoyWard Baker, 1971), Vampire Circus (Robert Young, 1972), Vampira (Clive Donner, 1975), Dominique (Michael Anderson, 1980), The Sword and the Sorcerer (Albert Pyun, 1982), Lemming (Moll,2005) en Lady Godiva(Vicky Jewson, 2008). Arrangeur van velepopartiesten, van Marianne Faithfull tot Natalie Imbruglia, van the Rolling Stonestot Simply Red. Zijn versie van Claude François’ Commed’habitude zou de aanleiding vormen tot Frank Sinatra’s My Way. Niette verwarren met de gelijknamige scenarioschrijver (1928-1980) en schilder(1938-2007).

Françoise Christophe

2012-01-08T03:33:00.000+01:00

88, Parijs, 8 januari, natuurlijke dood

Frans actrice, in theater (ComédieFrançaise, 1948-50), op televisie en in film. Debuutmet klein rolletje in Premier rendez-vous(Henri Decoin, 1941). Onder meer in Fantômas (Jean Sacha, 1947), Scandale aux Champs-Élysées(Roger Blanc, 1949), Victor (Claude Heymann, 1951), tegenoverJean Marais in Nez de cuir (Yves Allégret,1952), Les amoursfinissent à l’aube (HenriCalef, 1953), top-billed inUna donna libera (Vittorio Cottafavi, 1954), hetAustralische Walk intoParadise (Marcello Paglieroen Lee Robinson, 1956), als schoondochter van Jean Gabinin Les grandes familles(Denys de la Patellière,1958), Le testament d’Orphée(Jean Cocteau, 1960). Les trois mousquetaires(Bernard Borderie, 1961), Gli invasori/Erik the Conqueror(Mario Bava, 1961), Le roi de coeur (Philippe de Broca, 1966), Fantômas contre Scotland Yard (André Hunebelle, 1967), Caroline chérie (Dela Patellière, 1968), Borsalino (Jacques Deray, 1970), Aussi loin que l’amour (Frédéric Rossif,1971), La mortenegli occhi del gatto (Antonio Margheriti,1973), Les ailesde la colombe (Benoît Jacquot, 1981), Les pyramides bleues (Arielle Dombasle, 1988) en Hello Goodbye (Graham Guit, 2008).

Frederica Sagor

2012-01-05T04:14:00.000+01:00

111, La Mesa CA, 5 januari, ouderdom

Amerikaans scenarioschrijver. Waarschijnlijk delaatst overgebleven scenarist uit de zwijgende periode. Kreeg geen credit voorhaar belangrijkste film, het Garbovehikel Flesh and the Devil (Clarence Brown, 1926), maar wel voor haardebuut, de bewerking van Percy Marks’ roman ThePlastic Age (met Clara Bow; Wesley Ruggles, 1926).

Schreef voorts onder meer Dance Madness (Robert Z. Leonard, 1926),The First Night(Richard Thorpe, 1927), officieus Bows grootstesucces It (Clarence G. Badger, 1927), Rolled Stockings (met Louise Brooks; Richard Rosson, 1927) en officieus The Way of All Flesh(Victor Fleming, 1927). Schreef slechts een enkele Amerikaanse talkie: The ShockingMiss Pilgrim (George Seaton,1947), samen met Ernest Maas, haar echtgenoot van 1927 tot zijn dood in 1986.Publiceerde in 1999 haar memoires, op aandrang van filmhistoricus Kevin Brownlow.

Joaquín Martínez

2012-01-03T05:20:00.000+01:00

81, Everdingen, 3 januari,alvleesklierkanker

Mexicaansacteur. Speelde vaak indianen, bijvoorbeeld in de titelrol van Ulzana’s Raid (Robert Aldrich,1972) of als ‘Paints His Shirt Red’ in Jeremiah Johnson (SydneyPollack, 1972). Begon als student medicijnen teacteren in Mexicaanse films, zoals het in Cannes vertoonde Pedro Páramo (Carlos Velo, 1967). Ook in The Stalking Moon (RobertMulligan, 1968), JoeKidd (John Sturges,1972), Executive Action (DavidMiller, 1973), Who’ll Stop the Rain/DogSoldiers (Karel Reisz,1978), Meatballs Part II (KenWiederhorn,1984), Flashpoint (WilliamTannen, 1984), Revenge(Tony Scott, 1990), The House of theSpirits (Bille August, 1993), The Cowboy Way (GreggChampion, 1994), TheOdd Couple II (Howard Deutch, 1998) en Die Another Day (LeeTamahori, 2002). Woonde sinds enkele jaren inNederland, waar hij een hoofdrol kreeg in de in Spanje gedraaide film Castingx (Ad Bol, 2005).

Bob Anderson

2012-01-01T03:15:00.000+01:00

89, graafschap West Sussex, 1 januari,natuurlijke dood

Engels schermer, trainer, gevechtschoreograafen stuntman, voluit Robert James Gilbert Anderson. Was als instructeur endouble betrokken bij de meeste Star Wars-filmsen voerde zelf de lichtsabelgevechten van Darth Vaderin The Empire Strikes Back (Irvin Kershner, 1980) en Return of the Jedi(Christian Marquand, 1983).

Deelnemer aan deOlympische Spelen van Helsinki (1952) en dertig jaar coach van het Britsenationale team. Maakte zijn entree als swordmaster doorbijna alle tegenstanders van Errol Flynn te spelen in The Master of Ballantrae (William Keighley, 1953). Choreografeerde de gevechten, instrueerdede acteurs of was hun stunt double in films als The Moonraker (David MacDonald,1958), Barry Lyndon (StanleyKubrick, 1975), Highlander (Russell Mulcahy, 1986), The Princess Bride(Rob Reiner, 1987), The Three Musketeers (Stephen Herek,1993), First Knight (Jerry Zucker,1995), The Maskof Zorro (Martin Campbell, 1998), de trilogie vanThe Lord of the Rings (Peter Jackson,2001-3) en Alatriste (Agustín Díaz Yanes, 2006). Emigreerde in1979 naar Canada.

Ronald Searle

2011-12-30T17:52:00.000+01:00

91, Draguignan, 30 december, natuurlijke dood

Engels tekenaar en cartoonist. Niet zijn werk voor The New Yorker of Punch bezorgde Searle zijn grootste faam,maar een tekening die hij in Japanse krijgsgevangenschap in Singapore maakte,over Engelse kostschoolmeisjes. Die en enkele erop volgende tekeningen zoudende basis vormen voor de zeer populaire komedie The Belles of St. Trinian’s (Frank Launder, 1954) en vijf vervolgfilms. Ontwierp daarnaast de titelscènes van Those Magnficent Men inTheir Flying Machines/Dieknotsgekke kerels in hun vliegende kratten (Ken Annakin,1965), Monte Carlo or Bust!/Those Daring Young Men in Their Jaunty Jalopies(Annakin, 1969) en Scrooge (Ronald Neame, 1970).

Kaye Stevens

2011-12-28T18:12:00.000+01:00

78, The Villages FA, 28 december, borstkanker en complicaties vanembolieën

Amerikaans zangeres en actrice, eigenlijk CatherineStevens. Roodharige furie tradregelmatig op in theatermusicals en met ‘The Rat Pack’, met name Sammy DavisJr. Ook bevriend met Connie Francis. Enkele filmrollen: als verpleegster in The Interns (DavidSwift, 1962) en het vervolg The New Interns (John Rich, 1964),tegenover Danny Kaye in The Man from the Diners’ Club (Frank Tashlin, 1963) en met een kleine rol in Jaws 3-D (Joe Alves, 1983). Wedergeborenchristen, na ernstige alcoholproblemen. Gescheiden van trompettist enbandleider Tommy Amato.

Pedro Armendariz Jr.

2011-12-26T16:52:00.000+01:00

71, New York, 26december, kanker

Mexicaans acteur, voluit Pedro ArmendárizBohr. Zoon van gelijknamige acteur (3 Godfathers, From Russia with Love). Wontwee keer de Mexicaanse filmprijs Zilveren Ariel,voor Mina, vientode libertad (Antonio Eceiza,1977) en voor beste bijrol in La ley de Herodes (Luis Estrada, 1999). Acteerdebuut in Fuera de la ley (Raúlde Anda hijo, 1966). Zowelin Mexicaanse als internationale producties: La bataille de San Sebastian/Guns for San Sebastian (HenriVerneuil, 1968), tegenover John Wayne in The Undefeated (AndrewV. McLaglen, 1969) en Chisum (McLaglen, 1970), in Macho Callahan (BernardL. Kowalski, 1970), The Magnificent SevenRide! (George McCowan,1972), The Soul of NiggerCharley (Larry G. Spangler, 1973), The Deadly Trackers(Barry Shear, 1973), Earthquake (Mark Robson,1974), La pasiónsegún Berenice (top-billed; Jaime Humberto Hermosillo, 1976), Cadena perpetua (top-billed; Arturo Ripstein, 1979), La ilegal (Ripstein, 1979), het Julio Iglesiasvehikel Me olvidé de vivir (Orlando Jiménez Leal, 1980), The Dogs of War (John Irvin,1980). de televisiefilm Evita Peron (Marvin J. Chomsky, 1981), La chèvre (FrancisVeber, 1981), Elcorazón de la noche (top-billed; Hermosillo, 1984), Treasure Island (Raoul Ruiz,1985), The Treasureof the Amazon (René CardonaJr., 1985), Maine-Océan(Jacques Rozier, 1986), Walker (Alex Cox, 1987), Les pyramides bleues (Arielle Dombasle, 1987), de Bondfilm Licence to Kill (als president; John Glen,1989), Old Gringo(Luis Puenzo, 1989),

El patrullero/Highway Patrolman(Cox, 1991), Death and the Compass (Cox,1992), als priester in Tombstone (George P. Cosmatos,1993), Dos crímenes(Roberto Sneider, 1995), De noche vienes, Esmeralda (Hermosillo, 1997),Amistad (Steven Spielberg, 1997), The Mask of Zorro (Martin Campbell, 1998), Before Night Falls (Julian Schnabel,2000), The Mexican(Gore Verbinski, 2001), Original Sin (Michael Christofer,2001), El crimen del padreAmaro (Carlos Carrera, 2002), Once upon a Time in Mexico (Robert Rodriguez, 2003), Casa de los babys (John Sayles, 2003), The Legend of Zorro(Campbell, 2005) en postuum tegenover Will Ferrellen Gael García Bernal in Casa de mi padre (Matt Piedmont, 2012). Was actief in de acteursvakbond envoorzitter van de Mexicaanse ‘Academy’. Gescheiden van actrice Ofelia Medina (Frida, naturaleza viva).

Johan Heesters

2011-12-24T19:07:00.000+01:00

108, Starnberg (Beieren), 24 december, beroerte

Nederlands zanger en acteur, voluit Johan Marius NicolaasHeesters. Vanaf de jaren dertig vrijwel exclusief actief in Oostenrijk en laterDuitsland, als ster van operette, revue en film, onder de naam Johannes of Jopi Heesters. In zijn geboorteland omstreden door zijnvooraanstaande positie als populair artiest onder het Derde Rijk. Heesters zeialtijd buiten de politiek te zijn gebleven, maar er is een foto van hem bij eenbezoek aan concentratiekamp Dachau. Ook zei hij vorigjaar voor een televisiecamera dat die Hitler toch een goeie kerel was geweest.

Filmdebuut in de stille film Cirque Hollandais (Theo Frenkelsr., 1924), Twee rollen in Nederlandse talkies,tegenover Jopie Koopman en Fien de la Mar in Bleeke Bet (Alex Benno en Richard Oswald, 1934) en in de komedie De vier Mullers (Rudolf Meinert,1935). In de Duitstalige versie van diezelfde film, Alles für die Firma (Meinert,1935), maakte Heesters zijn Oostenrijks debuut. Daarna kleinere rollen in Die Leuchter des Kaisers (als Joe Heesters; Karl Hartl,1936) en Der Bettelstudent (Georg Jacoby, 1936). Eerste sterrol bij de UFA in Das Hofkonzert (DetlefSierck, 1936).

Voorts onder meer Gasparone (tegenover Marika Rökk; Jacoby, 1937), Nanon (Herbert Maisch, 1938), Halloh Janine (metRökk; Carl Boese, 1939), Das Abenteuer geht weiter (Carmine Gallone, 1940), Die lustigen Vagabunden (Jürgen von Alten, 1940), Rosen in Tirol (Gézavon Bolváry, 1940), Immer nur-Du! (KarlAnton, 1941), Jenny undder Herr im Frack/Jenny als detective (Paul Martin, 1941), Karneval der Liebe (Martin,1943), Es lebedie Liebe (Erich Engel,1944) en Es fingso harmlos an (Theo Lingen, 1944). Decontinuïteit met de naoorlogse productie was groot. Al in 1946 speelde hij alin een DEFA-productie van Die Fledermaus (Von Bolváry). Eengreep uit de volgende films: Frech und verliebt (Hans Schweikart, 1948), DieCsardasfürstin (met Rökk;Jacoby, 1951),

Im weißen Rößl(Willi Forst, 1952), The Moon Is Blue (cameo als toerist; Otto Preminger,1953) en de Duitse versie Die Jungfrau auf demDach (hoofdrol; Preminger,1953), Die geschiedeneFrau (met Rökk; Jacoby,1953), Schlagerparade (Erik Ode,1953), Hab’ ich nur deine Liebe(Eduard von Borsody,1953), Gestatten, mein Name ist Cox (Jacoby, 1955), Bel Ami (LouisDaquin, 1955), Opernball (Ernst Marischka, 1956), Heute heiratet mein Mann (Kurt Hoffmann,1956), Viktor undViktoria (Anton, 1957), Bühne frei für Marika (met Rökk; Jcoby, 1958), Frau im besten Mannesalter (Axel vonAmbesser,1959), Besuch aus heiterem Himmel (Ferdinand Dörfler, 1959) en Junge leute brauchen Liebe (tegenover Conny Froboess; Géza von Cziffra, 1961). Daarnavoornamelijk televisie, naast cameo’s als clochard in Otto der Film (Xaver Schwarzenbergeren Otto Waalkes, 1985) en als wetenschapper in 1 ½ Ritter – Auf der Suche nachder hinreißender Herzelinde(Til Schweiger, 2008). Laatste rol op 107-jarigeleeftijd (mogelijk een record) als Petrus aan de hemelpoort in de korte film Ten (Stefan Hering, 2011). Weduwnaar vande Belgische revuester Wiesje Ghijs,in 1991 hertrouwd met de ruim 45 jaar jongere actrice Simone Rethel.

Denise Darcel

2011-12-23T00:24:00.000+01:00

86, Los Angeles, 23december, gevolgen aneurysma

Oorspronkelijk Frans actrice en zangeres, in 1952genaturaliseerd tot Amerikaanse. Pseudoniem van Denise Billecard. Nachtclubzangeresen –danseres, na als bakkersdochter te zijn verkozen tot ‘het mooistemeisje van Frankrijk’, kwam doorhuwelijk met Amerikaanse officier in 1947 naar Hollywood. Debuteerde zingendaan de bar in To the Victor (DelmerDaves, 1948), maar bracht het snel tot zwoelehoofdrollen, met name tegenover Gary Cooper en Burt Lancaster in de western Vera Cruz (Robert Aldrich,1954).

Voorts onder meer in Thunder in the Pines (RobertGordon, 1948), Battleground/De slag om Bastogne (William A. Wellman, 1949), Tarzanand the Slave Girl (LeeSholem, 1950), Westward the Women (Wellman,1951), Young Man withIdeas (Mitchell Leisen,1952), tegenover Esther Williams in DangerousWhen Wet (CharlesWalters, 1953), top-billed in Flame of Calcutta (Seymour Friedman, 1953) en ten slotte in Seven Women from Hell (Robert D. Webb, 1961). Volgens deoverlevering zou haar filmcarrière danig geremd zijn door de weigering in tegaan op avances van Howard Hughesen Columbia-baas Harry Cohn.

Yoshimitsu Morita

2011-12-20T17:46:00.000+01:00

61, Tokio, 20december, acuut leverfalen

Japans regisseur en scenarioschrijver. Internationaal meest bekend door zijnsatire op het Japanse gezinsleven TheFamily Game/Kazoku gemu (1983).Maakte talloze 8mm-films in de jaren 70, toen hij zijn brood verdiende alsdeejay. Speelfilmdebuut: No-yo na mono/Something Like It (1981). Incompetitie in Berlijn met 39 keiho dai sanjukyujo (1999). Voorts onder meer Sorekara/Later (1986),Kitchen (1989), Haru (1996), Shitsurakuen/Lost Paradise (naar roman van Junichi Watanabe; 1997) en Ashura no gotoku/Like Asura (2003).

Doe Avedon

2011-12-18T17:10:00.000+01:00

83, Los Angeles, 18december, longontsteking

Amerikaans actrice en fotomodel, geboren als Docas Nowell. Trouwde op haar 19^demet de beroemde fotograaf Richard Avedon, die haartalloze keren portretteerde. Hun kennismaking werd gedramatiseerd doorgemeenschappelijke vriend Leonard Gershe in demusical Funny Face (Stanley Donen,1957), met Fred Astaire als de fotograaf Dick Avedon en Audrey Hepburn alsJo/Doe. Na tumultueuze scheiding hertrouwd met acteur Dan Mathewsen regisseur Don Siegel. Maakte na enkele Broadwayrollen haar filmdebuut in Jigsaw (Fletcher Markle,1949), onder de naam Betty Harper.

Daarna te zien ineen kleine rol in The High and Mighty (William A. Wellman, 1954), een hoofdrol in Deep in My Heart (Donen,1954) en The Boss (Byron Haskin, 1956) en een cameoin Love Streams(John Cassavetes, 1984).

Dan Frazer

2011-12-16T18:52:00.000+01:00

90, New York, 16december, hartstilstand

Amerikaans bijrolacteur. Commandant van TellySavalas in de tv-serie Kojak (1973-78) en de president van de Verenigde Staten in Flodder in Amerika! (Dick Maas, 1992).Talloze televisierollen, films als Lilies of the Field (RalphNelson, 1963), Lord Love a Duck (GeorgeAxelrod, 1966), Counterpoint(Nelson, 1967), Take the Money and Run (als de psychiater; WoodyAllen, 1969), …tick…tick…tick…. (Nelson, 1970), Bananas (als priester; Allen, 1971), Fuzz (Richard A. Colla, 1972), CleopatraJones (Jack Starrett, 1973), The Super Cops (Gordon Parks, 1974) en Deconstructing Harry (Allen,1997).

Nicol Williamson

2011-12-16T07:58:00.000+01:00

75, Amsterdam, 16 december, slokdarmkanker

Schotsacteur. Een van de grote theateracteurs van zijn generatie, vermaard om zijnrollen in stukken van Shakespeare, Tsjechow en Osborne. Ondanks gevarieerdefilmcarrière, die begon met de hoofdrol in de verfilming van zijn succesnummer Inadmissable Evidence (naar Osborne; AnthonyPage, 1968), nooit genomineerd voor een Oscar. Viel onder meer op als eensuïcidale Ierse soldaat in The Bofors Gun(Jack Gold, 1968),

de aan cocaïne verslaafde Sherlock Holmes in The Seven Per-Cent Solution (HerbertRoss, 1976), Little John tegenover Sean Connery’s Robin Hood in Robin and Marian (Richard Lester, 1976)en de tovenaar Merlijn in Excalibur (JohnBoorman, 1981). Voorts onder meer in TheReckoning (Gold. 1969), Nabokovs Laughterin the Dark (Tony Richardson, 1969), in de titelrol van Hamlet (Richardson, 1969), Le moine (Ado Kyrou, 1972), tegenoverRijk de Gooyer en Rutger Hauer in TheWilby Conspiracy (Ralph Nelson, 1975), TheGoodbye Girl (Ross, 1977), Neil Simons TheCheap Detective (Robert Moore, 1978), tegenover Joop Doderer in The Human Factor (Otto Preminger, 1979),Venom (Piers Haggard, 1981), I’m Dancing As Fast As I Can (JackHofsiss, 1982), Return to Oz (WalterMurch, 1985), Black Widow (BobRafelson, 1987), The Exorcist III (WilliamPeter Blatty, 1990), The Wind in theWillows (Terry Jones, 1996) en als Cogliostro in Spawn (Mark A.Z. Dippé, 1997). Woonde sinds enkele jaren inAmsterdam, waar hij een teruggetrokken, voornamelijk aan muziek gewijd levenleidde. Getrouwd geweest met de Amerikaanse actrice Jill Townsend.

Walter Giller

2011-12-15T17:22:00.000+01:00

84, Hamburg, 15december, longkanker

Duits acteur. Zestig jaar alom present in bioscoop en optelevisie, vaak samen met zijn vrouw, de Oostenrijkse NadjaTiller. Bekendste rollen in Charleys Tante (HansQuest, 1956), DerHauptmann von Köpenick (HelmutKäutner, 1956) en als priester in L’ape regina (Marco Ferreri,1963). Filmdebuut in Artistenblut (Wolfgang Wehrum,1949). Onder veel meer ook te zien in Falschmünzer am Werk (Louis Agotay, 1951),Sensation in San Remo (Georg Jacoby,1951), Der bunteTraum (Géza von Cziffra, 1952), Skandal im Mädchenpensionnat (top-billed;Erich Kobler, 1953), Schlagerparade (Erik Ode, 1953), Sie (Rolf Thiele,1954), An jedemFinger zehn (Ode,1954), Musik, Musik und nur Musik(top-billed; Ernst Matray,1954), Sommarflickan/Schwedenmädel (Håkan Bergström en Thomas Engel, 1955),

de remake van Die Drei von der Tankstelle (Hans Wolff, 1955), Ich und meine Schwiegersöhne (Jacoby, 1956), Schwarzwaldmelodie (Géza von Bolváry,1956), Das Sonntagskind(Kurt Meisel, 1956), Spion für Deutchland(Werner Klingler, 1956), de titelrol in Der schräge Otto (VonCziffra, 1957), DasGlück liegt auf der Straße (top-billed; Franz Antel, 1957), Blaue Jungs (WolfgangSchleif, 1957), Diegroße Chance (Quest, 1957), Drei Mann auf einem Pferd(Meisel, 1957), Zwei Herzen im Mai (VonBolváry, 1958), Italienreise – Liebe einbegriffen(Wolfgang Becker, 1958), Peter Voss, der Millionendieb (Becker,1958), So angelt man keinen Mann (Hans Deppe, 1959), Liebe auf krummen Beinen(Engel, 1959), Bobby Dodd greift ein(top-billed; Von Cziffra,1959), Rosen für den Staatsanwalt (Wolfgang Staudte,1959), Peter Voss,der Held des Tages (Georg Marischka,1959), Kein Engel ist so rein (Becker, 1960), Heldinnen (Dietrich Haugk, 1960), L’affaire Nina B. (Robert Siodmak,1961), Drei Mann in einem Boot (Helmut Weiss,1961), Geliebte Hochstaplerin (Ákos Ráthonyi, 1961), La chambre ardente(Julien Duvivier, 1962), Die Dreigroschenoper (Staudte,1962), Liebling – Ich muß dich erschießen(Jürgen Goslar, 1962),

Schneewittchen und die sieben Gaukler (tegenover Caterina Valente; Kurt Hoffmann,1962), Der Würgervon Schloß Blackmoor (Harald Reinl, 1963), Schloß Gripsholm (Hoffmann, 1963), Der letzte Ritt nach Santa Cruz (RolfOlsen, 1964), Tonio Kröger (Thiele, 1964), FannyHill (Russ Meyer, 1964), Schüsse im Dreivierteltakt(Alfred Weidenmann, 1965), Das Vermächtnis des Inka (G. Marischka, 1965), Dýmky/The Pipes (Vojtech Jasný, 1966), Le soleil des voyous(Jean Delannoy, 1967), Johnny Banco (Yves Allégret, 1967), Elsk… din næste!/Bemin jenaaste… maar vergeet je vrouw niet (top-billed; Egil Kolstø, 1967), Ruba al prossimo tuo/A Fine Pair (Francesco Maselli, 1968), Klassenkeile(Franz Josef Gottlieb, 1969), Die Herren mit derweißen Weste (Staudte, 1970), Die Feuerzangenbowle (top-billed;Käutner, 1970), Ein Käfer auf Extratur (Rudolf Zehetgruber,1973), Lady Dracula(Gottlieb, 1978) en Dinosaurier (Leander Haußmann,2009).

Don Sharp

2011-12-14T19:26:00.000+01:00

90, Cornwall, 14december, natuurlijke dood

Australisch regisseur, scenarioschrijver en acteur. Bekendgeworden als regisseur van Hammer horrorfilms en kinderproducties. In Tasmaniëgeboren acteur kwam in 1948 naar Engeland, waar hij aanvankelijk kleine rollenspeelde in films als The Planter’s Wife (Ken Annakin, 1952) en TheCruel Sea (Charles Frend, 1953). Werkte ook als toneel- en scenarioschrijver,resulterend in films als Background (oorspronkelijkstuk; Daniel Birt, 1953), Conflict of Wings (oorspronkelijke roman;John Eldredge, 1954), Child’s Play (Margaret Thomson, 1954) en later veel eigen films en scènesin Puppet on a Chain (GeoffreyReeve, 1971), waarvoor hij ook de spectaculairespeedbootachtervolging door de Amsterdamse grachten feitelijk regisseerde. Zelfstandigregiedebuut met de jeugdfilm The Stolen Airliner (1955), gevolgd door The Golden Disc (1958), The Adventures of Hal 5 (1958), The Professionals (1959) en de Tommy Steele-musical It’s All Happening (1963). Daarna vooral griezel- en avonturenfilms:The Kiss of the Vampire(1963),

Witchcraft (1964), The Devil-Ship Pirates(1964), The Curseof the Fly (1965), The Face of Fu Manchu (1965), Rasputin: The Mad Monk (met ChristopherLee; 1966), Our Man in Marrakesh (1966),The Brides ofFu Manchu (1966), Rocket to the Moon (naar Jules Verne; 1967), The Violent Enemy (1967),A Taste of Excitement(1970), Dark Places(1973), Psychomania (1973), Callan (1974), Hennessy (1975),een remake van Hitchcocks The Thirty NineSteps (1978), Bear Island (1979)en What Waits Below (1985). Secondunit-regisseur bij Carve Her Name with Pride (Lewis Gilbert, 1958) en Those Magnificent Men in TheirFlying Machines (Annakin,1965).

Olga Madsen

2011-12-14T06:11:00.000+01:00

64, Amsterdam, 14december, euthanasie na chronische longaandoening

Nederlands regisseur, producent, scenarioschrijver, docenten adviseur. Wordt algemeen beschouwd als de belangrijkste kracht achter deschermen van de soap Goede tijden,slechte tijden en daarmee van de hele soaptraditie in Nederland. Haar definitievan soap hing lang aan de muur van de Aalsmeersestudio: ,,een naïef, door dialoog en beeld verteld verhaal, waarinreële personages het meest onwaarschijnlijke waarschijnlijk doen lijken'’. Was vanaf het begin met haarvaste scenarioschrijver Rogier Proper betrokken bij Doctor ProctorScripts, ‘de eerste Nederlandse scenariofabriek’. Ontwikkelde eveneens Goudkust (1996-2001) voor Endemol. ToenJoop van den Ende Madsen in 1990 vroeg om de Australische soap The Restless Yearsvoor een Nederlands publiek te bewerken, was ze de ideale kandidaat om een doorde smaakmakende gemeente geminacht genre prestige en inhoud te verschaffen.Madsen had een lange loopbaan in de filmwereld, sinds ze afstudeerde aan deFilmacademie, onder meer als vaste assistent-regisseur van Pim de la Parra en Wim Verstappen bij Scorpio Films en van Frans Weisz bij De inbreker(1972) en Heb medelij, Jet! (1975), als regiedocentaan de Filmacademie en als bestuurder en adviseur van het Fonds voor deNederlandse Film (het zogenaamde ‘kleine’ Filmfonds, dat kunstzinnige producties subsidieerde). Desondanks had zealtijd iets verongelijkts, alsof echt succes haarniet vergund was. Zelfs Madsens grootste wapenfeit, een Zilveren Beer inBerlijn voor de korte film Straf (1974),werd enigszins overschaduwd door beschuldigingen van plagiaat: het scenario vanRogier Proper over een meisje dat uit woede de viool van haar vader vernielt, zougejat zijn van collega Marianna Dikker. Ook leek hetde films van Madsen zelden gegeven om in de bioscoop te draaien. Het dichtstbij kwam nog Gekkenbriefje (1981) , een meer dan adequate maar slechts marginaal gedistribueerde verfilmingvan Ger Verrips’ novelle Zorg dat je een gekkenbriefje krijgt, over weerbarstigedienstplichtigen tijdens de ‘politionele acties’. Voorts regisseerde Madsen de korte film Verlies (1976), de balletdocumentaire Uit eigen beweging (tevens productie;1982), televisiebewerkingen van Vondels Adamin ballingschap (met hetPubliekstheater; 1984) en Goethes Faust (met DeAppel; 1986) en de biografische tv-serie Wilhelmina(2001).

Had met Frans Rasker samen deproductiemaatschappij Horizon Films, die naast Gekkenbriefje onder meer de speelfilms Blindgangers (debuut van Ate de Jong,1977) en Een tip van de sluier (FransBromet, 1980) maakte, en de korte film De elektriseermachine van Wimshurst (Erik van Zuylen, 1978). Ook producent van De Anna (Van Zuylen, 1983) en Dorst (Willy Breebaart,1988), alsmede de documentaire over editor Helen van Dongen Dubbelbeeld (Hans van Dongen, 1985) ende korte film Assefeest (Ramón Gieling, 1982). Speelde een rolletje in Rubia’s Jungle (De la Parra,1970) en was te zien in de documentaires Allemaalfilm (aflevering van Hans Pool, 2007) en Parradox (In-soo Radstake,2010). Als adviseur en scenariobegeleider betrokken bij speelfilms van Ben Sombogaart: Detweeling (2002), Bride Flight (2008), De storm (2009).

Bert Schneider

2011-12-12T06:36:00.000+01:00

78, Los Angeles, 12 december,natuurlijke dood

Amerikaans producent. Stond aan de wieg van enkele films dieHollywood drastisch zouden veranderen, met name de low-budgettegencultuurklassieker Easy Rider (DennisHopper, 1969). Richtte met regisseur Bob Rafelson eenproductiemaatschappij op die aanvankelijk Raybertheette, maar na de komst van Steve Blauner omgedooptwerd in BBS (Bert, Bob & Steve). Schneider won een Oscar als producent vande invloedrijke Vietnamdocumentaire Hearts and Minds (Peter Davis,1974). Eerste productie van Raybert was de tv-serieover een kunstmatige rockgroep The Monkees (1968) en de daarvan afgeleide speelfilm Head (Rafelson,1968).

Na het immense succes van EasyRider debuteerde BBS met Five EasyPieces (Rafelson, 1970), gevolgd door Drive, He Said (regiedebuut van Jack Nicholson, 1971), ASafe Place (Henry Jaglom,1971), The Last Picture Show (Peter Bogdanovich, 1971), de Chaplin-documentaireThe Gentleman Tramp (RichardPatterson, 1976), Tracks (Jaglom, 1977) en Daysof Heaven (Terrence Malick, 1978).

Alberto de Mendoza

2011-12-12T06:25:00.000+01:00

88, Madrid, 12december, ademhalingsproblemen

Argentijnsacteur en danser, voluit Alberto Manuel Rodríguez Gallego González de Mendoza. Speelde als 7-jarige al in eengauchofilm. Had vooral een lange carrière met romantische, later veelalkleinere rollen in Europese films vanaf de jaren 60: Tú y yo somos tres (Rafael Gil, 1962), La reina del Chantecler (Gil, 1962), Chantaje a un torero (tegenover stierenvechter elCordobés; Gil, 1963), La máscara de Scaramouche(Antonio Isasi-Ismendi, 1963), Una chica vasi formal/Einfast anständiges Mädchen (Ladislao Vajda, 1963), L’arme à gauche (Claude Sautet, 1965),

L’homme de Marrakech (JacquesDeray, 1966), Volver a vivir (Mario Camus, 1968), The Desperate Ones/Másallá de las montañas(Alexander Ramati, 1968), Una sull’ altra/Perversion Story (Lucio Fulci, 1969), Il pistolerodell’ Ave Maria (FerdinandoBaldi, 1969), Una lucertola con la pelle di donna/Schizoid (Fulci, 1971). La folie des grandeurs(Gérard Oury, 1971), Horror Express (Eugenio Martin, 1972), Open Season (PeterCollinson, 1974), TenLittle Indians/Ein Unbekannter rechnet ab (Collinson, 1974), The House on Garibaldi Street (Collinson, 1979), Bossa Nova (Bruno Barreto, 2000) en als de opa in Tapas (José Corbacho en Manuel Cruz,2005) en La mala verdad (Miguel Angel Rocca, 2011)

Harold Hopkins

2011-12-11T17:35:00.000+01:00

67, Sydney, 11december, natuurlijke dood

Australisch acteur. Nominatie voor een Australian Film Institute-prijs als beste mannelijke bijrolspelerin de sportfilm The Club (Bruce Beresford, 1980). Vele second leads en bijrollen in filmsals Age of Consent (Michael Powell,1969), Don’s Party (Beresford,1976),The Picture Show Man (John Power,1977), Gallipoli (Peter Weir,1981), Monkey Grip (Ken Cameron,1982), The YearMy Voice Broke (John Duigan,1987), No Worries(David Elfick, 1994), Joey (Ian Barry, 1997), Our Lips Are Sealed (met de Olsen Twins; Craig Shapiro, 2002) en The Clinic (JamesRabbitts, 2010). Ook veel televisierollen.

Gilbert Adair

2011-12-08T07:06:00.000+01:00

66, Londen, 8december, hersenbloeding

Schots romanschrijver, scenarist en filmcriticus. Voorlezers van Sight & Sound en dagblad The Guardian eenvertrouwde, scherpzinnige stem als criticus en columnist, gespecialiseerd inFranse cinema en filmtheorie. Woonde in Parijs (1968-80). Auteur van boekenover film als Hollywood’s Vietnam (1981), A Night at the Pictures (samen met Nick Roddick, 1985), ThePostmodernist Always Rings Twice (1992) en Flickers (1995). Bezorger en vertaler van eenselectie uit de brieven van François Truffaut (1990).Schreef ook verschillende romans, die soms verfilmd werden, bijvoorbeeld The Holy Innocentsover mei 1968 in Parijs als The Dreamers (tevens scenario; BernardoBertolucci, 2003) en Love and Death onLong Island (Richard Kwietniowski, 1997). Schreefhet originele scenario voor The Territory (Raoul Ruiz, 1981)en A Closed Book(tevens productie en oorspronkelijke roman; Ruiz,2010). Als acteur te zien in Écoute voir… (Hugo Santiago, 1979).

Harry Morgan

2011-12-07T07:21:00.000+01:00

96, Los Angeles, 7december, longontsteking

Amerikaans bijrolacteur, pseudoniem van Harry Bratsberg. Wonin 1980 een Emmy voor zin rol van kolonel Sherman T. Potter in de tv-serie M*A*S*H (1974-83). Speelde in ruimhonderd films, tot 1962 als Henry Morgan. Onder meer in To the Shores of Tripoli (H. Bruce Humberstone, 1942), TheOmaha Trail (Edward Buzzell,1942), The Ox Bow Incident (William A. Wellman,1943), Wing and a Prayer (Henry Hathaway, 1944), State Fair (Walter Lang, 1945), From This Day Forward (John Berry, 1946), Dragonwyck (Joseph L. Mankiewicz,1946), Somewhere in the Night (Mankiewicz, 1946), All My Sons (Irving Reis, 1948), The Big Clock (John Farrow, 1948), Moonrise (Frank Borzage,1948), Yellow Sky (Wellman, 1948), MadameBovary (Vincente Minnelli, 1949), DarkCity (William Dieterle, 1950), Boots Malone (Dieterle,1952), Bend of the River (Anthony Mann, 1952), High Noon (Fred Zinnemann, 1952), What Price Glory (JohnFord, 1952), Thunder Bay (A. Mann,1953), Torch Song (CharlesWalters, 1953), The Glenn Miller Story (A.Mann, 1953), TheFar Country (A. Mann, 1954), Strategic Air Command (A. Mann, 1955), Not as a Stranger (Stanley Kramer, 1955), The Bottom of the Bottle(Hathaway, 1956), Backlash (John Sturges, 1956), The Teahouse of the August Moon (Daniel Mann,1956), Inherit the Wind (Kramer, 1960), Cimarron (A. Mann,1960), How the West Was Won (Ford, Hathawayen George Marshall, 1962), John Goldfarb, Please Come Home (J. Lee Thompson, 1965), Frankie and Johnny (met Elvis Presley; Frederickde Cordova, 1966), What Did You Do in theWar, Daddy? (Blake Edwards., 1966), The Flim-Flam Man (Irvin Kershner, 1967), Support Your Local Sheriff (Burt Kennedy, 1969), The BarefootExecutive (Robert Butler, 1971), SupportYour Local Gunfighter (Kennedy, 1971), The Apple Dumpling Gang (Norman Tokar, 1975), The Shootist (Don Siegel, 1976), The Cat from OuterSpace (Tokar, 1978), The Apple Dumpling Gang RidesAgain (Vincent McEveety,1979) en Dragnet (Tom Mankiewicz,1987). Regisseerde verschillende afleveringen van tv-series, waaronder negenvan M*A*S*H.

Els Ingeborg Smits

2011-12-05T07:32:00.000+01:00

67, Amsterdam, 5december, botkanker

Nederlands actrice. Theaterdebuut in 1963, eindexamentoneelschool Amsterdam in 1969. Was lang verbonden aan Leonard Frankstoneelgroep Baal (1973-84) en Frans Strijards’ Art& Pro (1986-2001). Won een Colombina in 1988 voorhaar rol in het stuk Hitchcocks driesprong. Speelde met Baal in defilmversie van Botho Strauss’ Bekende gezichten, gemengde gevoelens (Atede Jong, 1980), maar werd in de verfilming van Judith Herzbergs Leedvermaak (Frans Weisz,1988) vervangen door Sigrid Koetse.

Filmdebuut in de quasidocumentaire Identity (Jan Vrijman, 1971). Overigefilms: Pastorale 1943 (WimVerstappen, 1978), Thomas en Senior ophet spoor van Brute Berend (Karst van der Meulen, 1985), De provincie (Jan Bosdriesz,1991), Ik ga naar Tahiti (Gerrard Verhage, 1992), Bellevan Zuylen – Madame de Charrière (Digna Sinke, 1993), VanGod los (Pieter Kuijpers, 2003), Hetmysterie van de sardine (Erik van Zuylen, 2005), Timboektoe (Dave Schram, 2007) en Richtingwest (Nicole van Kilsdonk, 2010). Daarnaast dekorte films De opgefokte olifant (HubertSchröder, 1972) en Bobby (Ineke Houtman,1992) en tv-series als Het jaar van deopvolging (Weisz, 1998), De Daltons, de jongensjaren (Rita Horst, 2007) en Verborgen gebreken (2009-10). Partnervan musicoloog, componist en auteur Elmer Schönberger.

Sam Waynberg

2011-12-03T19:44:00.000+01:00

Sam Waynberg

86, Gstaad, 3 december

InPolen geboren Duits distributeur en producent. Overlevende van concentratiekamprichtte de Duitse distributiemaatschappij Scotia op,die in de jaren 90 verwikkeld was in processen tegen Miramax.Produceerde de oorlogsdocumentaire Erging an meiner Seite (Peter Pewas, 1958) enspeelfilms als Cul-de-sac (Roman Polanski, 1966), Gatesto Paradise (Andrzej Wajda,1968), Psychologie des Orgasmus (Hermann Schnell,1970), Anatomie des Liebesaktes (Schnell, 1971), Tendres cousines (DavidHamilton, 1980), Going Steady/Yotzim kavua (Boaz Davidson, 1979) en een groot aantalvervolgen in de Lemon Popsicle/HotBubblegum-serie erotische komedies voor jongeren, bedacht door Menahem Golan en Yoram Globus, maar ook Querelle (Rainer Werner Fassbinder,1982) en Un dimanche de flic (Michel Vianey, 1983). Co-scenarist van Hot Bubblegum/Shifshufnaim (Davidson, 1981) en Lemon Popsicle 6/ Harimu ogen (Dan Wolman, 1985). Waynbergs productie van de documentaire Stamping Ground (HansJürgen Pohland, 1971) overhet popfestival van Kralingen leidde tot een levenslange vriendschap met deNederlandse distributeur Robbert Wijsmuller.

Dev Anand

2011-12-03T07:12:00.000+01:00

88, Londen, 3december, natuurlijke dood

Indiaas acteur, regisseur en producent. Broer van filmmakersChetan en Rajiv Anand werd in de jaren vijftig en zestig een van depopulairste Bollywoodidolen. Debuteerde in Hum ek hain/We Are One (PL Santoshi, 1946), doorbraak als ster in Ziddi/Stubborn (ShahidLateef, 1948). Grootste successen: Guide (Vijay Anand, 1965), Jewel Thief (V. Anand, 1967), Johny mera nam/MyName is Johny (V. Anand, 1970) en Tere mere sapne/Our Dreams(V. Anand, 1971). Eerste film als regisseur was Prem pujari/The Worshipper of Love (1970), gevolgd door hits als Haré Raama haré Krishna (1971) en Des pardes/At Home andAbroad (1978), alle met serieuze thema’s alsillegale immigratie en drugsverslaving. Producent vanaf 1950, te beginnen met Afsar (C. Anand).Won vier Filmfare Awards:beste acteur in Kalapani (Raj Ghosla, 1958), beste acteur en film voor Guide (1965) en een ‘lifetimeachievement award’ in 1993.

Bill McKinney

2011-12-01T03:28:00.000+01:00

80, San Fernando CA, 1december, slokdarmkanker

Amerikaans bijrolacteur, gespecialiseerd in schurken en engerds.Ontleent zijn grootste faam aan de rol van the MountainMan in Deliverance (John Boorman,1972), zijn eerste film van betekenis. Sindsdien onder meer in Junior Bonner (SamPeckinpah, 1972), TheLife and Times of Judge Roy Bean(John Huston, 1972), Cleopatra Jones (Jack Starrett, 1973), The Outfit (John Flyn,1973), The Executionof Private Slovik (LamontJohnson, 1974), Thunderbolt and Lightfoot (Michael Cimino,1974), The Parallax View (Alan J. Pakula, 1974), Breakheart Pass (TomGries, 1975), The Outlaw Josey Wales (Clint Eastwood, 1976), Cannonball! (Paul Bartel, 1976), The Shootist (DonSiegel, 1976), Valentino(Ken Russell, 1977), The Gauntlet (Eastwood, 1977), Every Which Way But Loose(met Eastwood; James Fargo, 1978), Bronco Billy (Eastwood,1980), Any Which Way You Can (met Eastwood; BuddyVan Horn, 1980), First Blood (Ted Kotcheff, 1982), Heart Like a Wheel (Jonathan Kaplan, 1983), Against All Odds (Taylor Hackford, 1984),Pink Cadillac (met Eastwood; VanHorn, 1989), Back tothe Future Part III (Robert Zemeckis,1990), The Green Mile(Frank Darabont, 1999), Looney Tunes: Back in Action (Joe Dante, 2003), Undertow (David Gordon Green, 2004), TheDevil Wears Spurs (top-billed; Charlton Thorp, 2006), Pride and Glory (Gavin O’Connor,2008) en How Do YouKnow (James L. Brooks, 2010).

Zdenek Miler

2011-11-30T03:47:00.000+01:00

90, NováVes pod Plesí(district Pfibram), 30 november, natuurlijke dood

Tsjechisch animatiefilmer. Maakte tussen 1957 en 2002 een vijftigtalkorte films over een mol, in het Tsjechisch Krtek. Die werden in de hele wereld op televisie vertoond, in Nederlandbijvoorbeeld in Het programma met de Muis(NOS, 1973-75) en Filmclub (VARA,1984-86). Een compilatie van die korte films werd in 2005 in de bioscoopuitgebracht als De avonturen van het Molletjeen is daar een evergreen geworden. Inde eerste film Jak Krtekke kalhotkám prisel/How the Mole Got His Trousers (1957) sprak de hoofdfiguur nog met woorden,maar later verviel de mol slechts in klanken, wat de filmpjes internationaalaantrekkelijk maakte voor jonge kinderen. Daarnaast regisseerde Miler de tekenfilm O milionári, ktery ukradl slunce/The Millionaire Who Stole the Sun (1948) en een zevental films over eenkrekel, Cvrcek (1977-79).

Vittorio de Seta

2011-11-28T03:18:00.000+01:00

88, SelliaMarina (prov. Catanzaro), 28 november, natuurlijke dood

Italiaans regisseur, cameraman en producent. Bekend geworden door eenreeks etnografische documentaires over het landleven in Sicilië en Sardinië. Pasqua in Sicilia (1954),Lu tempu di li pisci spata (1955), Isole di fuoco (1954),Sulfatara (1955), Contadini del mare (1955), Parabola d’oro (1955), Pescherecci (1957),Pastori d’Orgosolo (1958)en Un giorno a Barbagia (1958).

Le Monde perdu, Vittorio de Seta (1954-1959)... door carlottafilms

Beide laatste films behandelden ondermeer veediefstallen en banditisme onder de arme herders van oostelijk Sardiniëen mondden uit in een eerste speelfilm, Banditi a Orgosolo (1961), die verwelkomd werd als een terugkeervan het neorealisme. De Seta, aanvankelijk architecten assistent-regisseur van Jean-Paul le Chanois ging echter in zijn volgende films meer de kant opvan het nihilisme van Michelangelo Antonioni. Zijnvolgende speelfilms, Un uomo a metà (1966) en L’invitée (1970)vonden minder weerklank. Daarna maakte hij nog de documentaire In Calabria (1993) en de speelfilm Lettere dal Sahara (2005).

Ken Russell

2011-11-27T03:50:00.000+01:00

84, Lymington(graafschap Hampshire), 27 november, natuurlijke dood in zijn slaap

Engels regisseur, scenarioschrijver en producent. Flamboyant encontroversieel maker van barokke films, vaak over liederlijke kunstenaars encomponisten, perverse nonnen of cynische hoeren. Past in een Britse onderstroomvan romantische decadentie, waartoe ook filmers als Michael Powell en Emeric Pressburger en Derek Jarmanbehoorden. Had het vaak aan de stok met de filmcritici, die hem een gebrek aanmaatvoering verweten, maar de negatieve ontvangst van The Music Lovers (1971, met Richard Chamberlain als de geprangde homoseksueel Tsjaikovski), slechts een week in een Amsterdamse bioscoopte zien, was een van de eerste aanleidingen voor mij om te denken dat ik welbeter wist.

Oscarnominatie voor regie van zijn grootste hit, de verfilming vanD.H. Lawrences Women in Love (1969), die Glenda Jackson een Oscar bezorgde en tot eenster maakte, en schandaal veroorzaakte door een worstelscène tussen de naakteAlan Bates en Oliver Reed voor het haardvuur.

Aanvankelijk zeeman, balletdanser en stillfotograaf.Maakte enkele korte amateurfilms, zoals Ameliaand the Angel (1957), Peep Show (1958) en Lourdes (1958),die leidden tot opdrachten van de BBC. Hij produceerde, schreef en regisseerdekunstenaarsportretten voor televisie, zoals Shelagh Delaney’s Salford (1965)en exuberante biografische films over componisten: Elgar,Prokofjev, Debussy, Bartók,Delius, Richard Strauss, architect Gaudi en danseres Isadora Duncan.Officieel filmdebuut met de komedie FrenchDressing (1964), gevolgd door het derde avontuur van Michael Caine als geheim agent Harry Palmer, getiteld Billion Dollar Brain (1967). In de jarenzeventig bleef Russell veel aandacht trekken met films als het door de censuurzwaar getroffen The Devils(middeleeuwse orgieën en satanisme; 1971), de musical The Boyfriend (met model Twiggy; 1971), Savage Messiah (over beeldhouwer Henri Gaudier-Brzeska;1972), Mahler (1974),

de filmversievan rockopera van The Who Tommy (1975), Lisztomania (1975)en Valentino (met danser Rudolf Nureyev in de titelrol van het matinee-idool; 1977). TweeHollywoodfilms van Russell waren minder succesvol, het spirituele Altered States (metWilliam Hurt in een zoutwatertank; 1980) en heterotische Crimes of Passion(met Kathleen Turner als topescort China Blue; 1984). De latere films vanRussell waren meer gematigd en daardoor nogal teleurstellend: Gothic (over Byronen Shelley; 1986), een segment van Aria (1987),de Cannon-productie Salome’s Last Dance (naar Oscar Wilde; 1988). The Lair of the White Worm (1988), The Rainbow (1989) en Whore (1991). Sindsdien weer teruggekeerdnaar televisie en korte films.

LeonardStone

Syd Cain

2011-11-21T02:43:00.000+01:00

93, Londen, 21 november,natuurlijke dood

Engelsdecorontwerper en production designer. Ontwikkelde props voor de vroege James Bond-films Dr. No (Terence Young, 1962), From Russia with Love (Young, 1963) en On Her Majesty’s Secret Service (Peter R. Hunt, 1969). Art director van The Road to HongKong (Norman Panama, 1962), SummerHoliday (Peter Yates, 1963), Call Me Bwana (Gordon Douglas, 1963), Mister Moses (Ronald Neame, 1965), Fahrenheit 451 (tevens production design; François Truffaut,1966) en de Bond-film Live and Let Die (superviserend; Guy Hamilton, 1973). Production designer van TheAmorous Adventures of Moll Flanders(Young, 1965), Billion Dollar Brain (Ken Russell, 1967), Frenzy (Alfred Hitchcock,1972), Fear is the Key (MichaelTuchner, 1973), Gold(Hunt, 1974), Shout at the Devil (Hunt,1976), Aces High (Jack Gold, 1976), The Wild Geese (AndrewV. McLaglen, 1978), The Sea Wolves (McLaglen,1980), Lion of the Desert (Moustapha Akkad, 1981), Who Dares Wins (Ian Sharp, 1982) en Wild Geese II (Hunt, 1985).

Russell Garcia

2011-11-20T03:05:00.000+01:00

95, Kerikeri20 november, natuurlijke dood

OorspronkelijkAmerikaans componist, trompettist en songwriter, woonde in Nieuw-Zeeland. Schreef de originele score vanRadar SecretService (Sam Newfield, 1950),The Time Machine (George Pal, 1961), Atlantis, The Lost Continent (Pal, 1961), Piccadilly null Uhrwölf (Rudolf Zehetgruber,1963), The Pad andHow to Use It (Brian G.Hutton, 1966) en ThreeGuns for Texas (Earl Bellamy, David Lowell Rich enPaul Stanley, 1968), alsmede het thema van de tv-serie Laredo (1965-67).

Shelagh Delaney

2011-11-20T02:48:00.000+01:00

71, graafschap Suffolk, 20 november, borstkanker en hartfalen

Engelstoneel- en scenarioschrijver. Afkomstig uit Salford (Lincolnshire) schreef Delaney ophaar 19de het realistische toneelstuk ATaste of Honey. Vooral door de verfilming (Tony Richardson, 1961), met een sterk op de auteur lijkende RitaTushingham in de hoofdrol, zou het een mijlpaalworden in het kitchen sink realism, zoals het werk van de ‘angryyoung men’ wel spottend aangeduid werd. Sindsdien zouDelaney vooral voor film schrijven: Charlie Bubbles (AlbertFinney, 1967), het middellange The White Bus (Lindsay Anderson, 1967), Dance with a Stranger(Mike Newell, 1985), Three Days in August (Jan Jung, 1992) en The Railway Station Man (Michael Whyte,1992). Was de hoofdpersoon van de korte documentaire Shelagh Delaney’s Salford (KenRussell, 1960) en figureerde ook naast John Osborneen Vanessa Redgrave in de documentaire A Sunday inSeptember (James Hill, 1961) over een demonstratie tegen kernbewapening.

Mieke Verheyden

2011-11-19T04:03:00.000+01:00

74, Essen (prov.Antwerpen), 19 november, natuurlijke dood

Belgisch actrice. Veel op televisie en in kleinere filmrollen: Pallieter (Roland Verhavert,1976), In alle stilte (Ralf Boumans,1977), In kluis (Jan Gruyaert, 1978), Exit7 (Emile Degelin, 1978), Een vrouw tussen hond en wolf (André Delvaux, 1979), De Witte van Sichem(Robbe De Hert, 1980), Crazy Love (Dominque Deruddere, 1987), Kracht (Frouke Fokkema, 1990), Beck – De gesloten kamer (JacobBijl, 1993), Left Luggage (Jeroen Krabbé, 1998), detv-film Kaas (OrlowSeunke, 1999), Blinker(Filip Van Neyghem, 2000) en Blinker en het Bagbag-juweel (Van Neyghem, 2000). Weduwe van acteur Bert André, moeder vanactrice Sandrine André.

John Neville

2011-11-19T03:18:00.000+01:00

86, Toronto, 19 november,natuurlijke dood

TotCanadees genaturaliseerd Engels acteur, vanaf 1972 in Canada. Werd een ster opzijn 64ste door de titelrol in TheAdventures of Baron Munchausen (Terry Gilliam, 1989). Daarvoor gerespecteerd toneelspeler metverschillende filmrollen op zijn naam: als ‘Bosie’ inOscar Wilde (GregoryRatoff, 1960), Mr.Topaze (Peter Sellers,1961), Billy Budd(Peter Ustinov, 1962), Unearthly Stranger (top-billed;John Krish, 1964), als Sherlock Holmes in A Study in Terror (top-billed; JamesHill, 1965) en als Wellington in TheAdventures of Gerard (Jerzy Skolimowski,1970). Later veel televisie, bij voorbeeld als ‘The Well-ManicuredMan’ in de serie The X Files (1995-98)en de gelijknamige filmversie (Rob Bowman, 1998). Daarnaast films als Baby’s Day Out (Patrick Read Johnson, 1994), The Road to Wellville(Alan Parker, 1994), Little Women (Gillian Armstrong,1994), Dangerous Minds(John N. Smith, 1995), The Fifth Element/Le cinquième élément (Luc Besson, 1997), Regeneration (GilliesMacKinnon, 1997), Goodbye Lover (Roland Joffé,1998), Urban Legend (Jamie Blanks,1998), Sunshine (IstvánSzabó, 1999), TheDuke (top-billed; Philip Spink,1999), Harvard Man (James Toback,2001), Crime andPunishment (Menahem Golan, 2002), Spider (DavidCronenberg, 2002), The Statement (Norman Jewison, 2003) en Separate Lies (Julian Fellowes, 2005).

Vincent Malle

2011-11-19T03:12:00.000+01:00

67, Parijs?, 19 november,embolie

Fransproducent. Jongere broer van regisseur Louis Malle produceerde voor hem filmsals Le souffle au coeur (1971), dedocumentaire Alamo Bay (1985), Milou en mai (1990) en Fatale/Damage (1992).Produceerde in totaal een twintigtal films, waaronder La grande bouffe (Marco Ferreri, 1973), het voor een belangrijk deel in Amsterdamgedraaide Sweet Movie (Dusan Makavejev, 1974), La chair de l’orchidée (Patrice Chéreau, 1975), Reunion (Jerry Schatzberg, 1989) en Lesambitieux (Catherine Corsini,2006).

Lütfi (Ömer) Akad

2011-11-19T02:35:00.000+01:00

95, Istanbul, 19 november,ouderdom

Turksregisseur en scenarioschrijver. Een van de pioniers van de moderne Turkse auteurscinema,ook wel genoemd ‘de Generatie van de Regisseurs’. Aanvankelijk boekhouder en productieleiderbij Erman Film, ‘het Turkse MGM’. Maakte tussen 1948en 1974 een veertigtal films, daarna vooral televisiefilms. Zijn meest geprezenwerk was een trilogie: Gelin/De bruid (1973), Dügün/De bruiloft (1973) en Diyet/Het offer (1975).Het thema vormde de massale migratie van het platteland naar Istanbul, maar detrilogie had minder succes bij het publiek dan zijn eerdere films. Een vroegcommercieel hoogtepunt was de poëtisch-realistische misdaadfilm Kanun namina/In naamder wet (1952), die een ster maakte van Ayhan Isik. Bij de muzikale avonturenfilm Hudutlarin kanunu/The Law ofthe Border (1967) werkte Akad samen met depopulaire Koerdische acteur en scenarioschrijver Yilmaz Güney.Voorts onder meer Vurun kahpeye/Sla dehoer! (1949), Öldüren sehir/Murderous City (1953), Beyaz mendil/De witte zakdoek (1955), Zümrüt/De smaragd (1959), Yalnizlar rihtimi/Quay of the LonelyOnes (1959), Yangin var/Brand! (1960), Üç tekerleklibisiklet/De driewieler (samen met Memduh Ün, 1962), Ana/Demoeder (1967), Kizilirmak-Karakoyun/De legende van het zwarte schaap (geschrevendoor de dichter Nazim Hikmet;1967), Vesikali yarim (1968), Irmak/De rivier (1972) en Gökçe Çiçek (1972), over de pre-islamitischebeschaving. Filmdocent aan de universiteit voor schone kunsten van Mimar Sinan.

Elisabeth Versluys

2011-11-18T03:32:00.000+01:00

87, Amsterdam, 18november, na een kort ziekbed

Nederlandsactrice, voluit Elizabeth Catharina Versluys. Dochter van actrice Stine Lerou, eindexamenAmsterdamse toneelschool in 1946. Zeer actief in het theater, radio entelevisie. Enkele kleine filmrollen: Obsessions/Bezeten– Het gat in de muur (Pim de la Parra,1969), De blanke slavin (Renee Daalder, 1969), AmsterdamAffair (Gerry O’Hara, 1970), Doodzonde (René van Nie,1978), Grijpstra en De Gier (WimVerstappen, 1979), Twee vorstinnen en eenvorst (Otto Jongerius, 1981) en Dezwarte ruiter (Verstappen, 1983). Ook in korte films als Kapsalon (Frans Rasker,1972), De omgekeerde god (Ate de Jong, 1974) en Eenredelijke jongen (Rob Lorié, 1982). Vaste rollenin populaire tv-series als Kunt u mij deweg naar Hamelen vertellen, mijnheer? (1974-76), De fabriek (1981-82), Zonder Ernst (1992-95), Oppassen!! (1993-2001) en Toen was geluk heel gewoon (1994-2009).Weduwe van acteur Joan Remmelts, moeder van uitvoerend producent Remmelt Remmelts.

Pierre Dumayet

2011-11-17T05:24:00.000+01:00

88, Parijs, 17 november,natuurlijke dood

Frans (televisie)journalist en (scenario)schrijver.Schreef vooral voor regisseur André Cayatte, zoals de melodramatische hit Mourird'aimer (1971), Il n'y a pas de fumée sans feu (1973) en Verdict (1974).Voorts kreeg hij een Césarnominatie voor L'argent desautres (Christian de Chalonge, 1978) en schreef hij Malevil (DeChalonge, 1981).

Dulcie Gray

2011-11-15T05:34:00.000+01:00

95, Northwood (graafschap Middlesex), 15 november, longontsteking

In Brits Malakka geboren Engels actrice, zangeres, enromanschrijver pseudoniem van Dulcie Bailey. Werd in bekend alssteractrice van de Gainsborough-studio. Officieel debuut in Two ThousandWomen (Frank Launder, 1944), gevolgd door Madonna of the Seven Moons (ArthurCrabtree, 1945), A Place of One's Own (Bernard Knowles) enThey Were Sisters (Crabtree, 1946). Eerstehoofdrol in Wanted for Murder (Lawrence Huntington, 1946). VoortsThe Years Between (Compton Bennett, 1946), A Man about the House (LeslieArliss, 1947), Mine Own Executioner (Anthony Kimmins, 1947), MyBrother Jonathan (Harold French, 1948), The Glass Mountain (HenryCass, 1949), The Franchise Affair (Huntington, 1951), Angels One Five(George More O'Ferrall, 1952) en A Man Could Get Killed (RonaldNeame en Cliff Owen, 1966). Publiceerde 25 boeken, overwegendin het misdaadgenre. Weduwe van acteur MichaelDenison, vanaf 1948 haar vaste tegenspeler.

Hal Kanter

2011-11-06T03:38:00.000+01:00

92, Encino CA, 6 november, longontsteking

Amerikaans scenarioschrijver, producent en regisseur. Begon alsschrijver van revuesketches voor komieken als Dean Martin & Jerry Lewis en Bob Hope. In die periode schreef Kanterscripts voor (muzikale) komedies als Two Tickets to Broadway (James V. Kern,1951), Road toBali (Hal Walker, 1952), Off Limits (George Marshall, 1953), Here Come the Girls (Claude Binyon, 1953), Money from Home (Marshall, 1953), Casanova’s Big Night (Norman Z. McLeod, 1954),Artists and Models (Frank Tashlin, 1955) en Bachelorin Paradise (Jack Arnold, 1961). Later schreef hij ook drama’s en in anderegenres: About Mrs. Leslie (Daniel Mann,1954), de bewerking van Tennessee Williams’ TheRose Tattoo (Mann, 1955), Mardi Gras (met Pat Boone; Edmund Goulding,1958), het Elvis-vehikel Blue Hawaii (NormanTaurog, 1961), Pocketful of Miracles (Frank Capra,1961), Move Over, Darling(met Doris Day; Michael Gordon, 1963) en Dear Brigitte (Henry Koster, 1965). Tevensschreef Kanter teksten voor een twaalftal Oscaruitreikingen. Als regisseurmaakte Kanter een aantal weinig opmerkelijke films: de Elvis-musical Loving You (1957), I Married a Woman (1958) en de komische western Once upon a Horse… (tevens productie; 1958).Kanter produceerde vooral voor televisie, zoals de legendarische sitcom All in the Family (1975).

Theodora Van Runkle

2011-11-04T04:02:00.000+01:00

83, LosAngeles, 4 november, longkanker

Amerikaans kostuumontwerpster, pseudoniem van DorothySchweppe. Drie Oscarnominaties, voor haar debuut Bonnie and Clyde (ArthurPenn, 1967), waarvan de kleding een mode-rage lanceerde, TheGodfather Part II (Francis Ford Coppola, 1974) enPeggy Sue Got Married(Coppola, 1986). Begon als illustrator en sketchartist in de reclame. Kleedde onder meer Bette Midler,Dolly Parton, Liza Minnelllien Mae West. Belangrijkste films: I Love You, Alice B. Toklas! (Hy Averback, 1968), Bullitt (Peter Yates, 1969), The Arrangement (Elia Kazan, 1969), The Reivers (MarkRydell, 1969),

Myra Breckinridge (Michael Sarne, 1970), JohnnyGot His Gun (Dalton Trumbo, 1971), Kid Blue (James Frawley,1973), Mame(Gene Saks, 1974), Nickelodeon (PeterBogdanovich, 1976), New York, New York (Martin Scorsese,1977), Same Time, Next Year (Robert Mulligan, 1978),The Jerk (CarlReiner, 1979), S.O.B. (Blake Edwards,1981), The Best Little Whorehouse in Texas (Colin Higgins, 1982),

Rhinestone (Bob Clark, 1984), Stella (John Erman, 1990), Kiss of Death (Barbet Schroeder, 1995) en Goodbye Lover (Roland Joffé,1998).

Cynthia Myers

2011-11-04T03:48:00.000+01:00

61, LosAngeles, 4 november, natuurlijke dood

Amerikaans fotomodel en actrice. Playboys Playmateof the Month in december 1968 speelde een opvallendehoofdrol als naïeve rockgitariste in de cultfilm Beyond the Valleyof the Dolls (Russ Meyer,1970). Kleinere rol als prostituee in de western Molly and Lawless John (Gary Nelson, 1972).

Jean-Marc Henchoz

2011-11-03T03:32:00.000+01:00

68, LaRochelle?, 3 november, gevolgen hartoperatie

Zwitsers producent en acteur. Boerenzoon uit het kanton Vaud speelde min of meer zichzelf als kaasmakende boer inde Franse klucht Les bronzésfont du ski (Patrice Leconte,1979). Hij zou daarna nog te zien zijn in films als No Man’s Land (Alain Tanner,1985), Jenatsch (Daniel Schmid, 1987) en La petite allumeuse (Danièle Dubroux, 1987). In 1982 richtte hij in Neuchâteleen productiemaatschappij, die films (co)produceerde als Le lit (Marion Hänsel,1982), La guerred’un seul homme (Edgardo Cozarinsky, 1983), L’argent (Robert Bresson,1983), Si lesoleil ne revenait pas (Claude Goretta, 1987), Das Versprechen (Margarethe von Trotta, 1995), N’oublie pasque tu vas mourir (Xavier Beauvois, 1995), Microcosmos: Le peuple de l’herbe (Claude Nuridsany en Marie Pérennou,1997), Himalaya – L’enfance d’un chef (Eric Valli, 1999) en Le peuple migrateur (Jacques Perrin, 2001).

François De Lamothe

2011-11-03T03:12:00.000+01:00

83,Parijs, 3 november, natuurlijke dood

Frans decorontwerper, eigenlijk François graaf Bessotde Lamothe. Vier Césarnominatiesvoor de beste decors: One, Two, Two, 122 rue de Provence (ChristianGion, 1978), Lesmisérables (Robert Hossein,1982), On ne meurt que 2 fois (Jacques Deray, 1985) enLe souper (EdouardMolinaro, 1992). Debuteerde met de flamboyantekostuumfilm Cartouche (Philippe de Broca, 1962). Voorts onder meer Le diable et les dix commandements(Julien Duvivier. 1962), La ronde (Roger Vadim, 1963), Le vampire deDüsseldorf (Hossein, 1964), Les tribulations d’unchinois en Chine (De Broca, 1965), HotelParadiso (Peter Glenville, 1965), Le roi de coeur (DeBroca, 1966), Lesamouraï (Jean-Pierre Melville,1967), The Comedians(Glenville, 1967), Borsalino (Deray, 1969), Hibernatus/Vriezen we dood, dan vriezen we dood (Molinaro, 1969),

Startthe Revolution without Me (Bud Yorkin, 1970), L’emmerdeur (Molinaro, 1973), Le magnifique (De Broca, 1973), Piaf! (Guy Casaril,1973), Toute une vie (Claude Lelouch, 1973), Le corps de mon ennemi (Henri Verneuil,1975), Emmanuelle 2, l’anti-vierge (FrancisGiacobetti, 1975), Goodbye Emmanuelle (François Leterrier,1977), Tendre poulet (De Broca,1977), La petitefille en velours bleu/Little Girl in Blue Velvet (AlanBridges, 1978), Un papillon sur l’épaule (Deray, 1978), A Little Romance (George Roy Hill, 1978)en The Man in the Iron Mask (Randall Wallace, 1997).

Rijk de Gooyer

2011-11-02T18:24:00.000+01:00

85, Amsterdam, 2november, alvleesklierkanker

Nederlands acteur en komiek, eigenlijk Richard de Gooijer. Won drie Gouden Kalveren als beste acteur: een oeuvreprijs naar aanleiding van Sabine (René van Nie, 1982), voor Hoogste tijd (Frans Weisz,1995) en Madelief: Krassen in hettafelblad (Ineke Houtman, 1998). De eerste weigerde hij te accepteren enschonk hij aan collega Rutger Hauer, zijn tegenspeler in Grijpstra en De Gier (Wim Verstappen, 1979). De tweede gooide hij op de A2uit de auto, hetgeen vastgelegd werd in een klassiek geworden scène uit hettv-programma Taxi met Maarten Spanjer.

In zekere zin zou je De Gooyerde eerste professionele Nederlandse filmacteur kunnen noemen. Hij volgde eenacteeropleiding in Berlijn aan de UFA-academie(1959-61) en speelde een kleine rol in de Duitse film Schachnovelle (Gerd Oswald,1960), maar besteedde ook veel tijd aan een bijbaantje als spion voor de CIA inOost-Berlijn. Het was niet zijn eerste internationalefilmrol, want hij was ook al te zien in de reeks in Nederland opgenomenmiddellange spionagefilms Secret File, USA (1955).De gereformeerde Utrechtse bakkerszoon was in 1944 de frontlinie overgestokenom dienst te nemen in het Britse leger. Daarna werkte hij als radioverslaggeveren komiek, bijvoorbeeld in de creatie van de plat Utrechts pratende Bartelsvoor het radioprogramma Showboat (AVRO). Zijn officiële filmdebuut wasals pianist in Het wonderlijke leven vanWillem Parel (Gerard Rutten, 1955).

De grootste bekendheid verwierf Rijk als de helft van eenkomisch duo met Johnny Kraaykamp, sterren van radio,tv en grammofoonplaat. Ze maakten samen de geflopte klucht Geen paniek (Ko Koedijk, 1973) en een allegorische episode in hetvierluik naar Heere Heeresma’sZwaarmoedige verhalen voor bij decentrale verwarming, getiteld Eenwinkelier keert niet weerom (Nouchka van Brakel,1975). Tegen die tijd had De Gooyer echter ook alfaam verworven als zelfstandig filmacteur, met hoofdrollen in bijvoorbeeld Kleren maken de man (Georg Jacoby, 1957), Rififi in Amsterdam (JohnKorporaal, 1962), De blanke slavin (ReneeDaalder, 1969) en vooral de twee misdaadfilms van Weisz,De inbreker (1972) en Naakt over de schutting (1973). Ook tradhij af en toe op in een internationale productie, zoals The Wilby Conspiracy(Ralph Nelson, 1975), Nosferatu: Phantom der Nacht (Werner Herzog,1979), The Lucky Star (Max Fischer, 1980) en Seven Graves for Rogan/ATime to Die (Matt Cimber, 1982). Voortbouwend opzijn vroege ervaringen werd De Gooyer, vooral na De inbreker, een van de herkenbaregezichten van de eerste bloeiperiode van de Nederlandse speelfilm, de jaren 70.Hij speelde vaak rechercheurs, vaderfiguren of, een geheim genoegen, fouteNederlanders of Duitse SD’ers in films over de TweedeWereldoorlog.

Zijn filmografie bevat voorts titels als Rufus (Samuel Meyering,1975), Soldaat van Oranje (PaulVerhoeven, 1977), De mantel der liefde (AdriaanDitvoorst, 1978), Hetverboden bacchanaal (Verstappen, 1981), Eenvlucht regenwulpen (Ate de Jong, 1981), de kortefilm Rigor mortis (Dick Maas.1981), Twee vorstinnen en een vorst (Otto Jongerius,1981), Het 30 april-gevoel(Jurriën Rood, 1981), Hoge hakken, echte liefde (Dimitri Frenkel Frank, 1981), Vroegerkon je lachen (Bert Haanstra, 1983),

De zwarte ruiter (Verstappen, 1983), An Bloem (Peter Oosthoek, 1983), Schatjes! (Ruud van Hemert, 1984), Ciske de Rat (GuidoPieters, 1984), De prooi (VivianPieters, 1985), In de schaduw van deoverwinning (De Jong, 1986), Mama isboos! (Van Hemert, 1986), Op hoop vanzegen (Pieters, 1986), De ratelrat (Verstappen,1987), Leedvermaak (Weisz, 1987), Deavonden (Rudolf van den Berg, 1989), Bijnader inzien (Weisz, 1991), Filmpje! (Paul Ruven, 1995), De jurk (Alex van Warmerdam, 1996), De bal (Danny Deprez,1999) en Qui vive (Weisz, 2001). Zijn laatste rol was in het slot van hetdrieluik naar stukken van Judith Herzberg, Happy End (Weisz,2009).

De Gooyer was ook dehoofdrolspeler in een aantal televisieseries, zoals De Brekers (1985-88), Beppie (1989), In voor- en tegenspoed (1991-95) en Schoon goed (1999). Samen met Eelke de Jong schreef hij voor HP een fictief dagboek van eenvermoeide journalist, dat voor televisie werd bewerkt tot de serie De eenzame oorlog van Koos Tak (1996).Over de non-conformistische levenswandel van de acteur, als practical joker enkroegtijger op De Kring, bestaan talloze anekdotes.

Bud Hoffman

2011-11-02T05:40:00.000+01:00

81, Midwest City OK, 2 november,na een lange ziekte

Amerikaans editor, eigenlijk William H.Hoffman. Monteerde TornCurtain (Alfred Hitchcock, 1966) en was eerder assistent van GeorgeTomasini bij de montage van The Birds (Hitchcock, 1963). In vaste dienst bij Universal Studios werkte Hoffman voortelevisie. Enkele filmcredits: The Hellcats (Robert F. Slatzer,1968), Bigfoot (Slatzer, 1970), de documentaire AmericanReunion (Darren McGavin, 1976).

Leonard Stone

2011-11-02T03:55:00.000+01:00

87, Encinitas CA, 2 november, kanker

Amerikaans bijrolacteur, pseudoniem van Leonard Steinbock. Bekendste rolals de vader van de in een bosbes veranderde Violet in de eerste verfilming vanRoald Dahls Willy Wonkaand the Chocolate Factory/Sjakie en de Chocoladefabriek (MelStuart, 1971). Veel televisierollen, films als The Mugger (William Berke,1958), The Big Mouth(Jerry Lewis, 1967), A Man Called Dagger (Richard Rush, 1968),Getting Straight (Rush, 1970), Zigzag (Richard A. Colla,1970), I Love My Wife(Stuart, 1970), Soylent Green (Richard Fleischer,1973), Mame (Gene Saks, 1974) en Hardly Working (Lewis,1980).

Gilbert Cates

2011-10-31T04:24:00.000+01:00

77, Los Angeles, 31oktober, natuurlijke dood

Amerikaans regisseur en producent, pseudoniem van Gilbert Lewis Katz.Bekend als producent van veertien televisieshows van de Oscaruitreiking (tussen1990 en 2008) en daarmee tot nu toe recordhouder. Regisseerde vooral films en seriesvoor televisie, maar ook enkele bioscoopfilms, die vier acteurs eenOscarnominatie bezorgden: Melvyn Douglas en GeneHackman voor I NeverSang for My Father (1970) en Joanne Woodwarden Sylvia Sidney voor Summer Wishes, Winter Dreams (1973). Aanvankelijkregisseur van televisiequizzen, daarna Broadwayproducent.Tot zijn overige films voor het grote scherm behoren Dragonfly (1976), The Promise (1979), TheLast Married Couple in America (1980), Oh,God! Book II (1980) en Backfire (1988). President van het Directors Guildof America (1983-87). Broer van regisseur JosephCates, oom van actrice Phoebe Cates.

Robert Lamoureux

2011-10-29T05:52:00.000+02:00

91, Boulogne-Billancourt, 29 oktober,natuurlijke dood

Frans acteur,zanger en regisseur. Ster van komedies en andere populaire genrefilms.Debuteerde in Le roi des camelots (André Berthomieu,1951). Onder meer in Chacun son tour (top-billed; Berthomieu, 1951), L’incantevole nemica/Pattes de velours (Claudio Gora, 1953), Femmes de Paris (JeanBoyer, 1954), Escalier de service (CarloRim, 1954), Papa,maman, la bonne et moi… (top-billed; Jean-Paul le Chanois,1954), Papa, maman,ma femme et moi… (top-billed;Le Chanois, 1955), Si Paris nous était conté (Sacha Guitry,1956), Les aventuresd’Arsène Lupin (top-billed; Jacques Becker, 1957), L’amour est en jeu (top-billed; Marc Allégret, 1957), La vie à deux (Clément Duhour,1958), Signé Arsène Lupin (top-billed; YvesRobert, 1959), La françaiseet l’amour (episode Le Chanois, 1960), L’apprenti salaud (top-billed; Michel Deville, 1977) en Le jour des rois (Marie-Claude Treilhou, 1991). Lamoureux wasook te zien in zijn zeven films als regisseur: La brune que voilà (1960), Ravissante(1960) en de (leger)kluchten Mais où est donc passéela 7ème compagnie? (1973), Impossible…pas français (1974), Opération Lady Marlène (1975), On a retrouvé la 7ème compagnie! (1975) en La 7ème compagnie au clairde lune (1977).

Gregor Frenkel Frank

2011-10-28T04:32:00.000+02:00

82, Badhoevedorp, 28 oktober, natuurlijke dood

In Duitsland als statenloos kind vanRussische en Poolse ouders geboren copywriter, tekstschrijver,televisiepresentator en acteur. Heette eigenlijk GregorMaximilian Frenkel en voegde daar de artiestennaamvan zijn vader, een violist, aan toe. Kwam met zijn broer, de laterefilmregisseur Dimitri FrenkelFrank, in 1936 naar Nederland en verkreeg in 1951 de Nederlandse nationaliteit.Bedacht klassieke reclameslogans (‘De beste brouwers brouwen het’, ‘Lekker wegin eigen land’) en werd bij het televisiepubliek bekend als een van depanelleden in het satirische consumentenprogramma Ook dat nog (KRO, 1989-2003). Vertaalde en bewerkte de sitcom Ha die pa! (1990-92),met Luc en Joris Lutz. Een enkele filmrol, als Opie in Erik of het Klein Insectenboek (Gidi van Liempd. 2004).

Liviu Ciulei

2011-10-24T04:59:00.000+02:00

88, München, 24 oktober, natuurlijke dood

Roemeens theater- en filmregisseur enacteur. Won in 1965 deregieprijs in Cannes door Forest of the Hanged/Padurea spanzuratilor, een militair drama gesitueerd tijdens de EersteWereldoorlog. Regisseerde twee eerdere Roemeense films, TheDanube Waves/Valurile Dunarii (1959) en Eruptia (1957).Opgeleid als architect, begonnen als decorontwerper enlater regisseur en acteur in het theater. Speelde een tientalfilmrollen in internationaal minder bekende titels. Inde jaren 80 intendant van een theater in Minneapolis, daarna woonachtig inDuitsland.

Peter Creutzberg

2011-10-22T06:01:00.000+02:00

90, Bogotà, 22 oktober, na val in badkamer

In Duitsland geboren Nederlands cameraman en filmmaker, vooralbekend geworden door zijn documentaires in Suriname en de Nederlandse Antillen.Winnaar van de Staatsprijs voor Film (1967) en maker van vele voor deNederlandse en Surinaamse overheid geproduceerde en onafhankelijke films met zowel biologischeals etnologische onderwerpen, maar was ook correspondent in de West voor hetPolygoon Journaal en oprichter van de door hem begeleide Filmgroep Suriname.Bekendste titel in zijn oeuvre was Corsow (1967), eendoor de Antilliaanse auteur Boeli van Leeuwengeschreven korte speelfilm over Curaçao, die door de Nederlandse critici als ‘ouderwets’werd gekenschetst. Studeerde biologie in Leiden. Hij regisseerde onder meer inSuriname Wakaboen (1948), Selantie (1956), Een dorpsgemeenschapin het mangrovegebied (1958), Zwampoogst(1958), Wij Surinamers(1961), Gevleugelde verovering (1961), Fowroenesie (1971),Wageningen (1971), De gouden zwamp (1971) en Meti moesoe de/Laathet wild leven (1974), in Sierra Leone ’n wali bena (1954) en Mangrove (1954), over de oestercultuurin de Oosterschelde Imperialen 00000 (1951)en in de Antillen Oke aki Antillas (1962)en Te aworo (1964).Het Amsterdamse festival Beeld voor beeld wijdde in 2009 een retrospectief aanhet werk van Creutzberg. Het Instituut voor Beeld enGeluid is bezig zijn films te digitaliseren met een dvd-box als mogelijkresultaat.

Ramaz (Grigorjevitsj) Tsjchikvadze

2011-10-18T05:44:00.000+02:00

83, Tbilisi, 18 oktober, kanker

Georgisch acteur, wiens naam in het westen vaak werdgespeld als Chkhikvadze. Vooraanstaand theateracteur,bijgenaamd ‘de Georgische Olivier’, speelde belangrijke rollen in twee filmsvan Nana Dzjordzjadze:het voor een Oscar genomineerde A Chef inLove/Shekvarebuli kulinarisatasarti retsepti (1996)en The Rainbowmaker(2008), een coproductie met het Nederlandse Lemming Film. Speelde minstensdrie keer Josef Stalin. Internationaal zichtbaar infilms als De boom der wensen/Natvris khe/Drevozjelanija (Tengiz Aboeladze, 1976), Asjoeg-Karibi (Sergei Paradzjanov en Dodo Abasjidze, 1988) en BlackPrince (Anatoli Ivanov, 2004).

Barbara Kent

2011-10-13T05:57:00.000+02:00

103, Palm Desert CA, 13 oktober, natuurlijke dood

Oorspronkelijk Canadeesfilmactrice, pseudoniem van Barbara Klowtman. Een vande laatst overgebleven sterren uit de zwijgende periode. Contractster vanUniversal. Haar laatste grote stille film was Lonesome/Eenzaam (Paul Fejos, 1928), waar op hetlaatste moment enkele scènes met direct geluid aan werden toegevoegd. Een ielestem nekte bijna Kents carrière, maar ze revancheerdezich als tegenspeelster van komiek Harold Lloyd indiens eerste twee talkies, Welcome Danger (Clyde Bruckman, 1929) en Feet First (Bruckman, 1930). Miss Hollywood 1925 debuteerde in Prowlers of the Night (ErnstLaemmle, 1926), gevolgd door Flesh and the Devil (Clarence Brown, 1926), No Man’s Law (FredJackman, 1927), The Drop Kick (Millard Webb, 1927), Modern Mothers (PhilRosen, 1928) en TheShakedown (William Wyler,1929). Enkele geluidsfilms, bijvoorbeeld als de zuster van Gloria Swanson in Indiscreet (Leo McCarey,1931), Vanity Fair (ChesterM. Franklin, 1932), Oliver Twist (William J. Cowen, 1933) en Old Man Rhythm (EdwardLudwig, 1935). Kort na haar huwelijk in 1932 metagent en producent Harry Edington trok zij zich teruguit de openbaarheid.

Peter Hammond

2011-10-12T19:57:00.000+02:00

87, Londen, 12 oktober, natuurlijke dood

Engels acteur en televisieregisseur, pseudoniem van Peter C.H. Hill. De regisseur van 18 afleveringen van de originele serie The Avengers/De wrekers (1961-64) en tal van andere Britse series begon zijn loopbaan als jeugdig filmacteur. Hij debuteerde zonder credit in een vechtpartij in Waterloo Road (Sidney Gilliat, 1945) en was voorts onder meer te zien in They Knew Mr. Knight (Norman Walker, 1946), als Harry Huggett in Holiday Camp (Ken Annakin, 1947),

Fly Away Peter (Charles Saunders, 1948), Here Come the Huggetts (Annakin, 1948), Vote for Huggett (Annakin, 1949), Fools Rush In (John Paddy Carstairs, 1949), The Huggetts Abroad (Annakin, 1949), Helter Skelter (Ralph Thomas, 1949), Morning Departure (Roy Ward Baker, 1950), The Reluctant Widow (Bernard Knowles, 1950), The Adventurers (David MacDonald, 1951), Father's Doing Fine (Henry Cass, 1952), Confession (Ken Hughes, 1955), It's Never Too Late (Michael McCarthy, 1956), X: The Unknown (Leslie Norman, 1956) en Model for Murder (Terry Bishop, 1959). Regisseerde twee bioscoopfilms, Spring and Port Wine (1970) en The Phantom Kid (1977). Een van de scenarioschrijvers van Jack the Ripper (Robert S. Baker en Monty Berman, 1959). Was getrouwd met actrice Maureen Glynne.

Heinz Bennent

2011-10-12T05:41:00.000+02:00

90, Lausanne, 12 oktober, natuurlijke dood

Duits acteur, voluit Heinrich August Bennent. Woonde in Zwitserland. Speelde tegenover zijn zoon David Bennent (en dochter Anne Bennent) een hoofdrol in Die Blechtrommel (Volker Schlöndorff, 1979). Ook veel te zien in Franse films, zoals Section spéciale (Costa-Gavras, 1974), Néa (Nelly Kaplan, 1976), Clair de femme (Costa-Gavras, 1979), Le dernier métro (Césarnominatie beste mannelijke bijrol; François Truffaut, 1980), Possession (Andrzej Zulawski, 1980), Lulu (Walerian Borowczyk, 1980), Le lit (Marion Hänsel, 1982), La mort de Mario Ricci (Claude Goretta, 1982), Elles ne pensent qu'à ça (Charlotte Dubreuil, 1993), Une femme française (Régis Wargnier, 1994) en Jonas et Lila, à demain (Alain Tanner, 1999). Filmdebuut in Arzt aus Leidenschaft (Werner Klingler, 1959). Tot zijn overige films behoren Die verlorene Ehre der Katharina Blum (Schlöndorff en Margarethe von Trotta, 1975), Die Wildente (Hans W. Geissendörfer, 1976), Deutschland im Herbst (Alexander Kluge en anderen, 1977), Das Schlangenei/The Serpent's Egg (Ingmar Bergman, 1977), Brass Target (John Hough, 1978), Hitler's Son (Rod Amateau, 1978), Schwestern oder die Balance des Glücks (Von Trotta, 1979), Aus dem Leben der Marionetten (Bergman, 1980), Krieg und Frieden (Schlöndorff, Kluge en anderen, 1982), Im Jahr der Schildkröte (Ute Wieland, 1989) en Kalt ist der Abendhauch (Rainer Kaufmann, 2000).

Trailer provided by Video Detective

Dieudonné Kabongo

2011-10-11T20:16:00.000+02:00

61, Brussel-Jette, 11 oktober, bezweken tijdens een optreden

Oorspronkelijk Congolees acteur, komiek en componist, Belgisch staatsburger sinds 1970. Vanaf de korte film Ti amo (Frank Van Passel, 1989) herhaaldelijk te zien in Belgische en Franse speelfilms. Onder meer in Le huitième jour (Jaco Van Dormael, 1996), Dief! (Mark Punt, 1998), Le nain rouge (Yvan Le Moine, 1998), Lumumba (Raoul Peck, 2000), Jojo la frite (Nicolas Cuche, 2002), Le couperet (Costa-Gavras, 2005), Die Unerzogenen (Pia Marais, 2007), de Congolese productie Juju Factory (top-billed; Balufu Bakupa-Kanyinda, 2007), The Invader (Nicolas Provost, 2011) en het nog uit te brengen Luxemburgse Les fameux gars (Adolf El Assal, 2012). Schreef muziek voor de korte film À ton vieux cul de nègre (tevens hoofdrol; Aurelien Bodinaux, 2011).

JUJU FACTORY from JUJU FACTORY on Vimeo.

Otto Tausig

2011-10-10T20:57:00.000+02:00

89, Wenen, 10 oktober, natuurlijke dood

Oostenrijks acteur. Onder meer te zien in de verfilming van Leon de Winters SuperTex (Jan Schütte, 2003). Verscheen veel op televisie, waar hij ook regisseerde. Verbleef tijdens de Tweede Wereldoorlog in Engeland, daarna geruime tijd bij de Volksbühne in Oost-Berlijn. Overige films onder meer Bomber & Paganini (Nicos Perakis, 1976), Fluchtversuch (Vojtech Jasny, 1976), Den Tüchtigen gehört die Welt (Peter Patzak, 1982), Nocturne indien (Alain Corneau, 1989), Abrahams Gold (Jörg Graser, 1990), Auf Wiedersehen Amerika (Schütte, 1994), La reine Margot (Patrice Chéreau, 1994), Place Vendôme (Nicole Garcia, 1998), Nobel (Fabo Carpi, 2001), Epsteins Nacht (Urs Egger, 2002) en Love Comes Lately (top-billed; Schütte, 2007).

Ray Aghayan

2011-10-10T19:45:00.000+02:00

77, Los Angeles, 10 oktober, natuurlijke dood

Oorspronkelijk Iraans kostuumontwerper, genaturaliseerd tot Amerikaan. Drie Oscarnominaties: Gaily, Gaily (Norman Jewison, 1969) en samen met zijn levenspartner John Mackie voor Lady Sings the Blues (Sidney J. Furie, 1972) en Funny Lady (Herbert Ross, 1975). Werkte veel in het theater en voor televisie, bijvoorbeeld voor een vijftal Oscaruitzendingen en specials met Judy Garland en Diana Ross. Overige films: The Art of Love (Jewison, 1965), de Doris Day-vehikels Do Not Disturb (Ralph Levy, 1965) en Caprice (Frank Tashlin, 1967), Our Man Flint (Daniel Mann, 1966), In Like Flint (Gordon Douglas, 1967) en de ernstig geflopte musical Dr. Dolittle (Richard Fleischer, 1967).

Andrew Laszlo

2011-10-10T05:45:00.000+02:00

85, Bozeman MT, 10 oktober, doodsoorzaak onbekend

Amerikaans cameraman, geboren in Joegoslavië alsAndrás László. Groeide op in Hongarije, emigreerde in 1947 naar de VerenigdeStaten, waar hij aanvankelijk werkte alslegerfotograaf en -cameraman, onder meer tijdens de Koreaanse oorlog. Specialist in beweeglijk camerawerk op locatie.Belangrijkste werk: You're a Big Boy Now (Francis Ford Coppola, 1966), TheNight They Raided Minsky's (William Friedkin, 1968), The Warriors (WalterHill, 1979) en de eerste Rambo-film First Blood (Ted Kotcheff, 1982).Gordon Willis was zijn operator bij de documentaire The Beatles at SheaStadium (zonder regisseur, 1966). Eerste films alsdirector of photography was One Potato, Two Potato (Larry Peerce, 1964).Voorts onder meer The Out of Towners (Arthur Hiller, 1970), Loversand Other Strangers (Cy Howard, 1970), The Owl and thé Pussycat (HerbertRoss, 1970), Class of '44 (Paul Bogart, 1973), Somebody Killed HerHusband (Lamont Johnson, 1978), The Funhouse (Tobe Hooper. 1981), SouthernComfort (Hill, 1981), I, the Jury (Richard T. Heffron, 1982), Streetsof Fire (Hill, 1984), That's Dancing! (Jack Haley Jr., 1985), Remo Williams: The Adventure Begins (Guy Hamilton, 1985), PoltergeistII: The Other Side (Brian Gibson, 1986), Innerspace (Joe Dante,1987), Star Trek V: The Final Frontier (William Shatner, 1989) en GhostDad (Sidney Poitier, 1990). Emmynominatie voor detelevisieserie Shogun (Jerry London, 1980). Schreefverschillende boeken, waaronder Every Frame a Rembrandt: Art and Practice ofCinematography (2000).

David Hess

2011-10-08T05:56:00.000+02:00

69, Tiburon CA, 8 oktober, natuurlijke dood

Amerikaans acteur en songwriter. Vooral bekend door zijn hoofdrol in de horrorklassieker The Last House on the Left (Wes Craven, 1972). Was ook te zien in bijvoorbeeld Autostop rosso sangue/Death Drive (Pasquale Festa-Campanile, 1977), Avalanche Express (Mark Robson, 1979), Swamp Thing (Craven, 1982), Zombie Nation (Ulli Lommel, 2004), Zodiac Killer (Lommel, 2005) en Smash Cut (Lee Demarbre, 2009). Regisseerde zelf de slasher movie To All a Goodnight (1980). Ook actief als dubbingregisseur in Duitsland. Schreef songs, aanvankelijk onder het pseudoniem David Hill, onder meer All Shook Up en Frankie and Johnny voor Elvis Presley en de superhit Speedy Gonzales voor Pat Boone.

Marilyn Nash

2011-10-07T06:11:00.000+02:00

87, Oroville CA, 7 oktober, natuurlijke dood

Amerikaans actrice. Werd als studente medicijnen gecontracteerd voor een hoofdrol in de vrouwenmoordenaarsfilm Monsieur Verdoux (Charles Chaplin, 1947). Zou daarna in nog slechts een andere film spelen, Unknown World (Terry O. Morse, 1951). Sindsdien onder meer actief als casting director. Getrouwd geweest met scenarioschrijver en acteur Philip Yordan.

George Baker

2011-10-07T05:27:00.000+02:00

80, West Lavington (graafschap Wiltshire), 7 oktober, longontsteking na een hersenbloeding

In Bulgarije geboren Engels acteur. Vooral bekend geworden als inspecteur Wexford in de tv-serie The Ruth Rendell Mysteries (1987-2000). Speelde Tiberius in de tv-serie I, Claudius (1976). Ook actief in het theater. Enkele rollen in films: The Intruder (Guy Hamilton, 1953), The Ship That Died of Shame (Basil Dearden, 1955), The Dam Busters (Michael Anderson, 1955), The Woman for Joe (tegenover Diane Cilento; George More O'Ferrall, 1955), The Extra Day (William Fairchild, 1956), The Feminine Touch (top-billed; Pat Jackson, 1956), A Hill in Korea (top-billed; Julian Amyes, 1956), These Dangerous Years (top-billed; Herbert Wilcox, 1957), No Time for Tears (Cyril Frankel, 1957), The Moonraker (top-billed; David MacDonald, 1958), Tread Softly Stranger (Gordon Parry, 1958), Lancelot and Guinevere (Cornel Wilde, 1963), Curse of the Fly (Don Sharp, 1965), Justine (George Cukor, 1969), Goodbye, Mr. Chips (Herbert Ross, 1969), On Her Majesty's Secret Service (Peter R. Hunt, 1969), The Executioner (Sam Wanamaker, 1970), A Warm December (Sidney Poitier, 1973), The Spy Who Loved Me (Lewis Gilbert, 1977), The Thirty Nine Steps (Sharp, 1978), ffolkes/North Sea Hijack (Andrew V. McLaglen, 1979), Hopscotch (Ronald Neame, 1980), For Queen & Country (Martin Stellman, 1988) en Back to the Secret Garden (Michael Tuchner, 2001).

Diane Cilento

2011-10-06T08:03:00.000+02:00

78, Cairns, 6 oktober, na een lange ziekte

Australisch actrice. Werd vooral bekend als echtgenote van Sean Connery (1962-73), met wie ze echter nauwelijks in films samenwerkte. Ze waren alleen samen te zien in de televisiefilm Anna Christie (1957) en in de waterscènes van You Only Live Twice (Lewis Gilbert, 1967), waarin Cilento de body double was van Mie Hama. Oscarnominatie voor Tom Jones (Tony Richardson, 1963). Dochter van een vooraanstaande tropenarts en gynaecologe, beiden in de adelstand verheven, studeerde in Londen af aan de Royal Academy of Dramatic Arts en was aanvankelijk vooral in Britse producties te zien. Debuut in Wings of Danger (Terence Fisher, 1952). Daarna in films als Passage Home (Roy Ward Baker, 1955), The Woman for Joe (top-billed; George More O'Ferrall, 1955), The Angel Who Pawned Her Harp (Alan Bromly, 1956), The Admirable Crichton (Gilbert, 1957), The Truth about Women (Muriel Box, 1957), Jet Storm (Cy Endfield, 1959), The Full Treatment (Val Guest,1960), The Naked Edge (Michael Anderson, 1961), I Thank a Fool (Robert Stevens, 1962), The Third Secret (Charles Crichton, 1964), Rattle of a Simple Man (top-billed; Box, 1964), The Agony and the Ecstasy (Carol Reed, 1965), tegenover Paul Newman in Hombre (Martin Ritt, 1967), Negatives (Peter Medak, 1968), Z.P.G. (Michael Campus, 1972), Hitler: The Last Ten Days (Ennio de Concini, 1973) en de cultklassieker The Wicker Man (Robin Hardy, 1973). Bij de opnamen voor die laatste film ontmoette ze scenarioschrijver Anthony Shaffer, met wie ze hertrouwde en naar Australië terugkeerde. Daar speelde Cilento nog in Duet for Four (Tim Burstall, 1984) en tegenover haar zoon Jason Connery in The Boy Who Had Everything (Stephen Wallace, 1985). Ook schreef ze enkele romans en leidde een theater in Queensland.